Księga Wyjścia (Wj), Rozdział 10

1  I rzekł Pan do Mojżesza: {{Idź do faraona, ponieważ uczyniłem twardym serce jego i jego sług, abym mógł czynić znaki swoje wśród nich, 2  i abyś opowiadał dzieciom twoim i wnukom, co zdziałałem w Egipcie. A znaki moje czyniłem między nimi, aby wiedzieli, że Ja jestem Pan}}. 3  Mojżesz i Aaron przybyli do faraona i rzekli do niego: {{Tak powiedział Pan, Bóg Hebrajczyków: Dokądże będziesz zwlekał z upokorzeniem się przede Mną? Wypuść lud mój, aby Mi służył. 4  Bo jeżeli będziesz zwlekał z wypuszczeniem ludu mego, to sprowadzę jutro szarańczę do twego kraju*. 5  Okryje ona ziemię tak, że nie będzie można widzieć ziemi, i pożre resztę, która została uratowana i pozostała po gradzie. Zniszczy też wszelkie drzewa, które rosną na polach waszych. 6  Napełni domy twoje, domy wszystkich sług twoich i domy wszystkich Egipcjan, czego nie widzieli ojcowie twoi ani ich praojcowie od dnia, gdy się ukazali na ziemi, aż do dnia dzisiejszego}}. Potem odwrócił się [Mojżesz] i wyszedł od faraona. 7  A słudzy faraona rzekli do niego: {{Jak długo jeszcze będzie ten dla nas nieszczęściem? Wypuść ludzi, aby służyli swemu Panu Bogu. Czy nie rozumiesz, że ginie Egipt?}} 8  Zawołano Mojżesza i Aarona na powrót do faraona, a ten rzekł do nich: {{Idźcie, oddajcie cześć Panu, Bogu waszemu. Którzy to mają iść?}} 9  Mojżesz odpowiedział: {{Pójdziemy z naszymi dziećmi i starcami, z synami i córkami, z owcami i bydłem; pójdziemy, bo mamy obchodzić święto Pana}}. 10  Odpowiedział im: {{Niech Pan tak będzie z wami, jak ja was i dzieci wasz wypuszczę. Patrzcie, jakie złe są wasze zamierzenia. 11  Nie tak! Idźcie sami mężczyźni i oddajcie cześć Panu, jak tegoście się domagali}}. I wypędzono ich sprzed oblicza faraona.

12  Rzekł Pan do Mojżesza: {{Wyciągnij rękę nad ziemię egipską, aby ściągnęła szarańcza do ziemi egipskiej i pożarła wszelką roślinę ziemi, wszystko, co pozostało po gradzie}}. 13  I wyciągnął Mojżesz laskę swoją nad ziemię egipską, a Pan sprowadził wiatr wschodni, który wiał przez cały dzień i całą noc. Rano wiatr wschodni przyniósł szarańczę. 14  Szarańcza przyleciała na całą ziemię egipską i opuściła się na cały kraj egipski tak licznie, że tyle szarańczy nie było dotąd ani nie będzie nigdy. 15  I pokryła powierzchnię całej ziemi. I ciemną stała się ziemia od szarańczy w takiej ilości. [Szarańcza] pożarła wszelką trawę ziemi i wszelki owoc z drzewa, który pozostał po gradzie, i nie pozostało nic zielonego na drzewach i nic z roślinności polnej w całej ziemi egipskiej.

16  Co rychlej kazał faraon zawołać Mojżesza i Aarona i rzekł: {{Zgrzeszyłem przeciwko Panu, Bogu waszemu, i przeciwko wam. 17  A teraz, proszę, przebaczcie i tym razem grzech mój, a błagajcie Pana, Boga waszego, by usunął ode mnie przynajmniej tę śmierć}}. 18  I wyszedł [Mojżesz] od faraona, i prosił Pana. 19  Pan sprowadził wiatr zachodni, bardzo gwałtowny, który uniósł szarańczę i wrzucił ją do Morza Czerwonego. W całej ziemi egipskiej szarańcza zginęła doszczętnie. 20  Ale Pan uczynił upartym serce faraona, i nie wypuścił [on] Izraelitów.

21  I rzekł Pan do Mojżesza: {{Wyciągnij rękę ku niebu, a nastanie ciemność w ziemi egipskiej tak gęsta, że można będzie dotknąć ciemności}}*. 22  Wyciągnął Mojżesz rękę do nieba i nastała ciemność gęsta w całej ziemi egipskiej przez trzy dni. 23  Jeden drugiego nie widział i nikt nie mógł wstać z miejsca swego przez trzy dni. Ale Izraelici wszyscy mieli światło w swoich mieszkaniach. 24  Zawołał faraon Mojżesza i rzekł: {{Idźcie, oddajcie cześć Panu, tylko owce i bydło wasze zostanie. Dzieci wasze również mogą iść z wami}}. 25  Odpowiedział Mojżesz: {{Ty także musisz dać nam do rąk ofiary i całopalenia, byśmy mogli ofiarować je Panu, Bogu naszemu. 26  Również bydło nasze pójdzie z nami, nie zostanie nawet kopyto, ponieważ z niego weźmiemy na ofiarę Panu, Bogu naszemu; a sami nie wiemy, z czego złożyć ofiarę dla Pana, aż tam przyjdziemy}}. 27  Pan uczynił upartym serce faraona i nie chciał ich wypuścić. 28  I rzekł faraon: {{Odejdź ode mnie! Strzeż się i nie zjawiaj się już przede mną! Skoro się tylko zjawisz przede mną, umrzesz}}. 29  I rzekł Mojżesz do faraona: {{Będzie, jak powiedziałeś. Nie zjawię się więcej przed tobą}}.

Następny Rozdział