Księga Wyjścia (Wj), Rozdział 32

.

ODSTĘPSTWO IZRAELA
I ODNOWIENIE PRZYMIERZA

.

Kult złotego cielca*

1  A gdy lud widział, że Mojżesz opóźniał swój powrót z góry, zebrał się przed Aaronem i powiedział do niego: {{Uczyń nam boga, który by szedł przed nami, bo nie wiemy, co się stało z Mojżeszem, tym mężem, który nas wyprowadził z ziemi egipskiej}}. 2  Aaron powiedział im: {{Pozdejmujcie złote kolczyki, które są w uszach waszych żon, waszych synów i córek, i przynieście je do mnie}}. 3  I zdjął cały lud złote kolczyki, które miał w uszach, i zniósł je do Aarona. 4  A wziąwszy je z ich rąk nakazał je przetopić* i uczynić z tego posąg cielca ulany z metalu. I powiedzieli: {{Izraelu, oto bóg twój, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej}}. 5  A widząc to Aaron kazał postawić ołtarz przed nim i powiedział: {{Jutro będzie uroczystość ku czci Pana}}. 6  Wstawszy wcześnie rano, dokonali całopalenia i złożyli ofiary biesiadne. I usiadł lud, aby jeść i pić, i wstali, żeby się bawić.

7  Pan rzekł wówczas do Mojżesza: {{Zstąp na dół, bo sprzeniewierzył się lud twój, który wyprowadziłeś z ziemi egipskiej. 8  Bardzo szybko odwrócili się od drogi, którą im nakazałem, i utworzyli sobie posąg cielca ulanego z metalu i oddali mu pokłon, i złożyli mu ofiary, mówiąc: "Izraelu, oto twój bóg, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej"}}.

9* I jeszcze powiedział Pan do Mojżesza: {{Widzę, że lud ten jest ludem o twardym karku*. 10  Zostaw Mnie przeto w spokoju, aby rozpalił się gniew mój na nich. Chcę ich wyniszczyć, a ciebie uczynić wielkim ludem}}.

11  Mojżesz jednak zaczął usilnie błagać Pana, Boga swego, i mówić: {{Dlaczego, Panie, płonie gniew Twój przeciw ludowi Twemu, który wyprowadziłeś z ziemi egipskiej wielką mocą i silną ręką? 12  Czemu to mają mówić Egipcjanie: W złym zamiarze wyprowadził ich, chcąc ich wygubić w górach i wygładzić z powierzchni ziemi? Odwróć zapalczywość Twego gniewu i zaniechaj zła, jakie chcesz zesłać na Twój lud. 13  Wspomnij na Abrahama, Izaaka i Izraela*, Twoje sługi, którym przysiągłeś na samego siebie, mówiąc do nich: "Uczynię potomstwo wasze tak liczne jak gwiazdy niebieskie, i całą ziemię, o której mówiłem, dam waszym potomkom, i posiądą ją na wieki"}}. 14  Wówczas to Pan zaniechał zła, jakie zamierzał zesłać na swój lud.

15  Mojżesz zaś zszedł z góry z dwiema tablicami Świadectwa w swym ręku, a tablice były zapisane na obu stronach, zapisane na jednej i na drugiej stronie. 16  Tablice te były dziełem Bożym, a pismo na nich było pismem Boga, wyrytym na tablicach.

17  A Jozue, usłyszawszy odgłos okrzyków ludu, powiedział do Mojżesza: {{W obozie rozlegają się okrzyki wojenne}}. 18  On zaś odpowiedział:

{{To nie głos pieśni zwycięstwa
ani głos pieśni klęski,
lecz słyszę pieśni dwóch chórów*}}.

19  A Mojżesz zbliżył się do obozu i ujrzał cielca i tańce. Rozpalił się wówczas gniew Mojżesza i rzucił z rąk swoich tablice i potłukł je u podnóża góry. 20  A porwawszy cielca, którego uczynili, spalił go w ogniu, starł na proch, rozsypał w wodzie i kazał ją pić Izraelitom*. 21  I powiedział Mojżesz do Aarona: {{Cóż ci uczynił ten lud, że sprowadziłeś na niego tak wielki grzech?}} 22  Aaron odpowiedział: {{Niech się mój pan nie unosi na mnie gniewem, bo wiesz sam, że ten lud jest skłonny do złego. 23  Powiedzieli do mnie: "Uczyń nam boga, który by szedł przed nami, bo nie wiemy, co się stało z Mojżeszem, z tym mężem, który nas wyprowadził z ziemi egipskiej". 24  Wtedy rzekłem do nich: "Kto ma złoto, niech je zdejmie z siebie". I złożyli mi je, i wrzuciłem je w ogień, i tak powstał cielec}}.

25  I ujrzał Mojżesz, że lud stał się nieokiełznany, gdyż Aaron wodze mu popuścił na pośmiewisko wobec nieprzyjaciół. 26  Zatrzymał się Mojżesz w bramie obozu i zawołał: {{Kto jest za Panem, do mnie!}} A wówczas przyłączyli się do niego wszyscy synowie Lewiego. 27  I rzekł do nich: {{Tak mówi Pan, Bóg Izraela: "Każdy z was niech przypasze miecz do boku. Przejdźcie tam i z powrotem od jednej bramy w obozie do drugiej i zabijajcie: kto swego brata, kto swego przyjaciela, kto swego krewnego"}}. 28  Synowie Lewiego uczynili według rozkazu Mojżesza, i zabito w tym dniu około trzech tysięcy mężów*. 29  Mojżesz powiedział wówczas do nich: {{Poświęciliście* ręce dla Pana, ponieważ każdy z was był przeciw swojemu synowi, przeciw swemu bratu. Oby Pan użyczył wam dzisiaj błogosławieństwa!}}

30  Nazajutrz zaś tak powiedział Mojżesz do ludu: {{Popełniliście ciężki grzech; ale teraz wstąpię do Pana, może otrzymam przebaczenie waszego grzechu}}. 31  I poszedł Mojżesz do Pana, i powiedział: {{Oto niestety lud ten dopuścił się wielkiego grzechu, gdyż uczynił sobie boga ze złota. 32  Przebacz jednak im ten grzech! A jeśli nie, to wymaż mię natychmiast z Twej księgi, którą napisałeś*}}. 33  Pan powiedział do Mojżesza: {{Tylko tego, który zgrzeszył przeciw Mnie, wymażę z mojej księgi. 34  Idź teraz i prowadź ten lud, gdzie ci rozkazałem, a mój anioł pójdzie przed tobą. A w dniu mojej kary ukarzę ich za ich grzech}}. 35  I rzeczywiście Pan ukarał lud za to, że uczynił sobie złotego cielca, wykonanego pod kierunkiem Aarona.

Następny Rozdział