Pismo parafii Matki Boskiej Różańcowej
w Rudzie Śląskiej

- do użytku wewnętrznego Kościoła -


Nr 35(868) rok XIX 20. Października 2019 roku.

Dwudziesta Dziewiąta Niedziela Zwykła - rok C


I czytanie: Wj 17,8-13;
Psalm: Ps 121,1-8;
II czytanie: 2Tm 3,14-4,2;
Aklamacja: Żywe jest słowo Boże i skuteczne,
zdolne osądzić pragnienia i myśli serca (Hbr 4,12);
Ewangelia: Łk 18,1-8;

.

 
Ewangelia:

Potem sędzia rzekł do siebie: Chociaż Boga się nie boję ani z ludźmi się nie liczę, to jednak, ponieważ naprzykrza mi się ta wdowa, wezmę ją w obronę, żeby nie przychodziła bez końca i nie zadręczała mnie.

góra

.

Modlitwa - szkoła wytrwałości

Modlitwa wymaga wytrwałości. Jest podobna do nieustępliwej wspinaczki - cal po calu bliżej nieba. Ustawiczne chodzenie utartymi szlakami, tak że w końcu pozostawia się ślady nawet na najtwardszej skale. Albo mówiąc inaczej: Modlitwa wymaga cierpliwości. Jest jak gra na pianinie: najpierw gama, później Mozart!

.

Modlitwa jest pasją. Nie podlega żadnej estetycznej kategorii. Nie ma pięknej modlitwy. Jest tylko modlitwa pełna żaru, namiętna, intensywna, wytrwała. Stańmy przed Bogiem. Wołajmy do Niego. Dajmy wyraz naszej tęsknocie za Nim. Oczekujmy Go.

góra

.

Historia opowiedziana w dzisiejszym pierwszym czytaniu - wytrwała modlitwa Mojżesza podczas bitwy Izraelitów z Amalekitami (Wj 17,8-13) - może niektórym przysparzać trudności. Zbyt często Bóg jest "instrumentalizowany" dla celów wojennych - także w naszych czasach. Ale o to nie chodzi w tej opowiedzianej historii. Chodzi o wiarę w Boga i o modlitwę do Niego. Jednego nie da się oddzielić od drugiego: Z wiarą żyje i umiera modlitwa. Ale i na odwrót: Z modlitwą żyje i umiera wiara.

góra

.

Medytacja biblijna
PODNIESIONE RĘCE

Jakie ręce?

Cóż oznaczają ręce podniesione lub opuszczone? Te podniesione są jakby wskazaniem kierunku, a jednocześnie symbolizują otwarte serce tego, który ku Bogu się zwraca. Oczywiście, nie mówimy o wzniesionych rękach, które wygrażają. Mojżesz gdy jedni idą walczyć z wrogami idzie na górę i tam wznosi swe ramiona ku niebu. Autor Księgi Wyjścia podkreśla, że jak długo Mojżesz trzymał ręce podniesione do góry, Izrael miał przewagę. Gdy zaś ręce opuszczał, miał przewagę Amalekita.

Zwracający się ku Wszechmocnemu ma przewagę, a każde opuszczenie sprawia, że traci tę przewagę. Gdyby ewangeliczna wdowa "opuściła" ręce i rzekła, że nie ma sensu, że tak i tak się nie uda to straciłaby wszystko. Czy zdajemy sobie sprawę, że od naszej modlitwy tak wiele zależy? Że bez odnoszenia do Boga tracimy orientację w terenie, który zwie się życiem?

Owa przewaga nie mówi o poczuciu wyższości. To zwracanie się ku Bogu mówi o zwycięstwie Boga w nas. Albowiem podniesione ręce wyrażają także uwielbienie tzn. ustawienie wszystkiego we właściwych proporcjach. Albowiem uwielbienie porządkuje serca i umysły.

Wszystko na swoim miejscu

Przypowieść o wdowie i sędzim mówi nam o życiu modlitwy, jest to przypowieść o tym, że zawsze powinniśmy modlić się i nie ustawać. Toczy się walka w nas i wokół nas. Jak między narodem wybranym, a Amalekitami. To kwestia zdobycia przewagi czyli ustanowienia Pana na właściwym miejscu. Ile to razy detronizujemy Jezusa? To modlitwa ustawia wszystko na swoim, sobie właściwym miejscu, a wtedy przychodzi zwycięstwo.

Przykładem takiego podniesienia rąk i serca jest Tymoteusz, do którego list kieruje św. Paweł (2Tm 3,14-4,2). Chodzi o trwanie w tym, co nam przekazano. Przekazanie owo łączy się z zawierzeniem tzn. złożono to w moje ręce. Jeśli zagarnę je ku sobie to zniszczę. Tylko ręce wzniesione, ramiona rozwarte i oddanie tego, co otrzymałem daje możność zachowania tego od początku do końca. Idzie o to, by człowiek Boży był doskonały, przysposobiony do każdego dobrego czynu.

Nie zważajmy na to, że niekiedy odkrywamy, iż Boga się nie boimy i nie liczymy się z ludźmi. Wsłuchajmy się w tych, co nas proszą. Nie proszą o rzeczy niemożliwe do zrobienia. Sędzia mógł ją obronić przed przeciwnikiem. Nie prosiła go o bogactwa. Nie prosiła go o to, by wziął ją do swego domu. Ludzie proszą z reguły o to, co jest w zasięgu naszych możliwości. To ich prośba (wzniesione ręce) może otworzyć nam szeroko oczy i nauczyć patrzeć z miłosierdziem.

Naprzykrzajmy się Bogu

Nie zawsze naprzykrzanie się jest próbą wymuszenia. Mało, za mało naprzykrzamy się Bogu. Idźmy do Ojca na kolana. Wdrapujmy się tam. Prośmy o opiekę. Opowiadajmy o naszych pragnieniach, bólach i radościach. Bóg weźmie w obronę swoich wybranych! A są to ci, którzy dniem i nocą wołają do Niego. Owi wybrani powierzają wszystko w Jego dłonie. My mamy wzniesione ku Niemu, a On wyciąga ku nam swoje ramiona, podnosi nas do swego policzka, jak to obrazuje prorok Ozeasz.

Brak modlitwy w jakiś sposób mówi o braku wiary. A tak niewiele trzeba. Niech rozlega się wołanie św. Pawła: głoś naukę, nastawaj w porę, nie w porę, w razie potrzeby wykaż błąd, poucz, podnieś na duchu z całą cierpliwością, ilekroć nauczasz. Jak Mojżesz, jak Tymoteusz odnoś do Boga całe twe życie. Nie zniechęcaj się. Nie martw odrzuceniem. Zawsze znajdą się inne ramiona, które wspomogą. Sam nie jestem. Tworzymy wspólnotę wierzących. Wspomagamy się naszą modlitwą. Bądźmy też ramionami dla naszych braci i sióstr. Módlmy się za nich.

o. Robert Więcek SJ

góra

.

Myśli
ŚWIĘTYCH TYGODNIA

22 października
św. Jana Pawła II, papieża

Z homilii świętego Jana Pawła II, papieża, wygłoszonej w dniu inauguracji pontyfikatu (22 października 1978r.):

Nie lękajcie się!
Otwórzcie drzwi Chrystusowi!

Piotr przybył do Rzymu! Co go skierowało i przyprowadziło do tego Miasta, serca Imperium Rzymskiego, jeśli nie posłuszeństwo natchnieniu otrzymanemu od Pana? Może ten rybak z Galilei nie chciałby przyjść aż tutaj. Może wolałby pozostać tam, nad brzegami jeziora Genezaret, ze swoją łodzią, ze swoimi sieciami. Ale prowadzony przez Pana, posłuszny Jego natchnieniu, przybył tutaj!

Według dawnej tradycji, w czasie prześladowania za Nerona, Piotr chciał opuścić Rzym. Ale wkroczył Pan: wyszedł mu naprzeciw. Piotr zwrócił się do Niego pytająco: "Quo vadis Domine? - Dokąd idziesz. Panie?" A Pan odpowiedział mu natychmiast: "Idę do Rzymu, by Mnie ukrzyżowano po raz drugi". Piotr powrócił do Rzymu i pozostał tutaj aż do swego ukrzyżowania.

Nasz czas wzywa nas, skłania nas, zobowiązuje nas do wpatrywania się w Pana i pogrążenia się w pokornym i pobożnym rozważaniu tajemnicy najwyższej władzy samego Chrystusa.

Ten, który narodził się z Dziewicy Maryi, Syn cieśli - jak mniemano. Syn Boga żywego - jak wyznał Piotr, przyszedł, aby nas wszystkich uczynić "królewskim kapłaństwem".

Sobór Watykański II przypomniał nam tajemnicę tej władzy i fakt, że misja Chrystusa - Kapłana, Proroka Nauczyciela, Króla - trwa dalej w Kościele. Wszyscy, cały lud Boży uczestniczy w tej trojakiej misji. I może w przeszłości wkładano na głowę papieża tiarę, tę potrójną koronę, aby wyrazić przez ten symbol, że cały hierarchiczny ustrój Kościoła Chrystusowego, cała jego "święta władza" w nim sprawowana, nie jest niczym innym jak służbą, służbą, która ma na celu tylko jedno: aby cały lud Boży był uczestnikiem tej trojakiej misji Chrystusa i pozostawał zawsze pod władzą Pana, która bierze swój początek nie z mocy tego świata, lecz od Ojca Niebieskiego oraz z tajemnicy krzyża i zmartwychwstania.

Ta absolutna, a jednak miła i słodka władza Pana odpowiada całej głębi człowieka, jego najwznioślejszym aspiracjom umysłu, woli, serca. Ona nie przemawia językiem siły, lecz wyraża się w miłości i w prawdzie.

Nowy Następca Piotra na rzymskiej stolicy wypowiada dzisiaj gorącą, pokorną, ufną modlitwę: "O Chryste! Spraw, bym mógł stać się i być sługą Twojej jedynej władzy! Sługą Twojej słodkiej władzy! Sługą Twojej władzy, która nie przemija! Spraw, bym potrafił być sługą! Co więcej, sługą Twoich sług!"

Bracia i Siostry! Nie obawiajcie się przyjąć Chrystusa i zgodzić się na Jego władzę!

Pomóżcie Papieżowi i wszystkim, którzy chcą służyć Chrystusowi i przy pomocy władzy Chrystusowej służyć człowiekowi i całej ludzkości!

Nie lękajcie się! Otwórzcie, otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi! Jego zbawczej władzy otwórzcie granice państw, ustrojów ekonomicznych i politycznych, szerokich dziedzin kultury, cywilizacji, rozwoju. Nie lękajcie się! Chrystus wie, "co jest w człowieku". Tylko On to wie!

Dzisiaj tak często człowiek nie wie, co nosi w sobie, w głębi swojej duszy, swego serca. Tak często jest niepewny sensu swego życia na tej ziemi. Tak często opanowuje go zwątpienie, które przechodzi w rozpacz. Pozwólcie zatem - proszę was, błagam was z pokorą i ufnością - pozwólcie Chrystusowi mówić do człowieka. Tylko On ma słowa życia, tak, życia wiecznego.

góra

.

OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE
NA XXIX NIEDZIELĘ ZWYKŁĄ

20.10.2019r.

Może nieraz nam się wydaje, że nasze modlitwy pozostają niewysłuchane. Tymczasem Jezus zapewnia nas, że kiedy będziemy się zwracać do Boga, Ojciec w niebie weźmie nas w obronę. Wytrwała modlitwa jest wyrazem naszej wiary. Dzisiejsza niedziela obchodzona jest jako Światowy Dzień Misyjny i rozpoczyna Tydzień Misyjny.

Dziś kolekta specjalna na spłatę renowacji organów naszego kościoła.
Za ofiary - Bóg zapłać.

1. Dzisiaj o godz. 16.00 zapraszamy na nabożeństwo różańcowe, gdzie szczególnie będziemy się modlić w intencji dzieł misyjnych Kościoła i za wszystkich misjonarzy.

2. W tygodniu nabożeństwa różańcowe o godz. 17.15 - serdecznie zapraszamy.

3. W poniedziałek o godz. 18.45 spotkanie dla dzieci przygotowujących się do I Komunii św. i ich rodziców.

4. We wtorek wspominamy św. Jana Pawła II. Na nabożeństwie różańcowym powierzymy się Matce Bożej Nieustającej Pomocy.

5. W czwartek w kościele o godz. 19.00 spotkanie uczniów klas 8 SP przygotowujących się do bierzmowania.

6. W piątek
- o 16.15 spowiedź dla dzieci.
- o 16.30 Msza szkolna
- o 21.00 Nocna Adoracja Wynagradzająca

7. W sobotę okazja do spowiedzi od godz. 17.30

8. Zalecki za bliskich nam zmarłych będzie można składać w zakrystii lub w kancelarii. Na ławkach będą wyłożone karteczki, które prosimy zabrać i wypisać na nich swoich zmarłych.

9. Uroczystość Poświęcenia Kościoła - tradycyjny Kiermasz obchodzić będziemy dokładnie w 150 rocznicę tego wydarzenia - 10 listopada. Mszy św. w intencji Parafian o godz. 12.15 przewodniczył będzie Ks. Abp Metropolita Wiktor Skworc. Już dziś zapraszamy.

10. W zakrystii są do nabycia nasze parafialne kalendarze jubileuszowe, a w kancelarii medale jubileuszowe i kartki pocztowe. Zachęcamy do nabycia.

11. Przedsięwzięcia związane z obchodami 150-tej rocznicy
Kościoła Matki Bożej Różańcowej w Rudzie Śląskiej

góra

Polecamy nasze parafialne strony internetowe:

Parafialna strona internetowa

następny Nr 869

"PARAFIANIN" Pismo parafii Matki Boskiej Różańcowej w Rudzie Śląskiej
Redaguje: Mirosław Riedel. W numerze wykorzystano rozważania i grafikę pochodzącą z miesięcznika "image" pod redakcją referatu Misyjnego Seminarium Duchownego Księży Werbistów w Pieniężnie.

.