NOWENNA DO MATKI BOSKIEJ .
NIEUSTAJĄCEJ POMOCY

.

.

.

.

Skarbiec Modlitw i Pieśni Katowice 1975r.

* * *

.

24 czerwca 2015r.

"Matka Nieustającej Pomocy - Ikona Miłości"

Rzymskie obchody jubileuszu 150-lecia przywrócenia do kultu
publicznego Ikony Matki Bożej Nieustającej Pomocy

W najbliższą sobotę, 27 czerwca 2015r., w Uroczystość Matki Bożej Nieustającej Pomocy, Redemptoryści na całym świecie rozpoczną świętowanie Jubileuszu 150-lecia powierzenia im przez Ojca Świętego Ikony Matki Bożej Nieustającej Pomocy.

Przez trzysta lat ikona Matki Bożej Nieustającej Pomocy była czczona w Rzymie w kościele św. Mateusza. Po zajęciu miasta przez wojska napoleońskie w 1798r. kościół ten został zniszczony, a ikona przeniesiona do klasztoru augustianów przy kościele Najświętszej Maryi Panny w Posterula, gdzie umieszczono ją w prywatnej kaplicy zakonnej. Na prośbę o. Mikołaja Maurona, przełożonego generalnego Zgromadzenia Redemptorystów, w dniu 11 grudnia 1865r. błogosławiony papież Pius IX powierzył ikonę redemptorystom, aby przywrócili ją do publicznego kultu w kościele św. Alfonsa, który został zbudowany na miejscu dawnego kościoła św. Mateusza. Powierzając ikonę opiece o. Maurona i misjonarzy redemptorystów papież Pius IX poprosił, "by uczynili ją znaną na całym świecie". Po starannej renowacji, 26 kwietnia 1866r. ikona została wniesiona w uroczystej procesji do kościoła św. Alfonsa. Od tego momentu obserwujemy stałe i ciągle rosnące nabożeństwo do Najświętszej Maryi Panny pod wezwaniem Nieustającej Pomocy nie tylko w Rzymie, ale także na całym świecie. Ikona Matki Bożej Nieustającej Pomocy jest jednym z najbardziej znanych i kochanych obrazów Maryi w świecie. Nieustanna Nowenna - sprawowana w kościołach i kaplicach, domach i szpitalach, transmitowana przez radio, telewizję i internet - umacnia dziś wiarę i modlitwę milionów wierzących.

Przełożony Generalny o. Michael Brehl ogłosił uroczysty Jubileusz z okazji przywrócenia do kultu publicznego Ikony Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Ma on na celu nie tylko upamiętnienie 150. rocznicy powierzenia naszemu Zgromadzeniu świętego obrazu przez papieża Piusa IX, lecz przede wszystkim oddanie Bogu chwały za wielkie dobro duchowe, które stało się udziałem czcicieli Matki Nieustającej Pomocy. Ewangelizacyjna działalność redemptorystów związała się wszak z rozwojem kultu tej ikony na całym świecie. "Duchowe treści zawarte w podarowanej nam przez Opatrzność bizantyjskiej ikonie - napisał O. Generał w komunikacie ogłaszającym Rok Jubileuszowy - wyrażają orędzie Odkupienia - centralną treść naszego misyjnego przepowiadania i życia".

Jubileuszowe obchody pod hasłem "Matka Nieustającej Pomocy - Ikona Miłości" zostały rozłożone na trzy lata (2015-2017). Ich celem jest ożywienie nabożeństwa do Matki Bożej Nieustającej Pomocy i dalszy jego rozwój. Szczególnym wyrazem obchodów momentem będzie Rok Jubileuszowy, który rozpocznie się 27 czerwca 2015 roku i zakończy 27 czerwca 2016 roku. Centralne obchody będą miały miejsce w kościele Św. Alfonsa w Rzymie, w którym znajduje się oryginał obrazu. Poprzedzi je Triduum, prowadzone w różnych językach, w tym także po polsku. W sobotę o godz. 18:30 sprawowana będzie uroczysta Msza Św. pod przewodnictwem O. Michaela Brehla, przełożonego generalnego Zgromadzenia Najświętszego Odkupiciela.
Przed Mszą św. odmówiona zostanie Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Po odczytaniu Ewangelii nastąpi uroczyste ogłoszenie Jubileuszu. Pod koniec Mszy Św. hołd dla Matki Bożej zostanie wyrażony przez maryjne śpiewy w różnych językach w wykonaniu chórów i zespołów. Podczas uroczystości przedstawiony zostanie także nowy zespół duszpasterski Sanktuarium, w skład, którego wchodzi także nowy duszpasterz Polaków, O. Piotr Andrukiewicz. Następnego dnia wieczorem, czyli w niedziele 28 czerwca 2015r., uroczystej Mszy św. o godz. 18:30, będzie przewodniczyć Ks. Kard. Agostino Vallini, Wikariusz Generalny Rzymu  i Archiprezbiter Bazyliki Laterańskiej. Po Mszy Św. nastąpi procesja maryjna z Obrazem Matki Bożej Nieustającej Pomocy po okolicznych ulicach. W związku z jubileuszem Penitencjaria Apostolska przyznała Sanktuarium specjalne odpusty.

O. Generał zachęca, by w Roku Jubileuszowym zarówno redemptoryści, jak i wszyscy wierni, zechcieli odbyć pielgrzymkę do rzymskiego sanktuarium Matki Nieustającej Pomocy, tym bardziej, że zbiega się on częściowo z ogłoszonym przez Ojca Świętego Franciszka Jubileuszem Miłosierdzia.

Odwiedzając Stolicę chrześcijaństwa warto nawiedzić także kościół Św. Alfonsa przy Via Merlana (blisko Bazyliki Matki Bożej Większej) i pomodlić się przed Ikoną Maryi Nieucstającej Pomocy.

O. Piotr Andrukiewicz CSsR

Źródło: Radio Maryja 24 czerwca 2015r.

góra

* * *

.

27 czerwca 2015r.

Najświętsza Maryja Panna Nieustającej Pomocy

Tytuł Matki Bożej Nieustającej Pomocy jest na trwałe związany z dostojnym wizerunkiem Maryi, czczonym w Rzymie. Obraz namalowany na desce o wymiarach 54x41,5 cm, pochodzenia bizantyńskiego, przypomina niektóre stare ikony ruskie nazywane Strastnaja. Jego autorstwo jest przypisywane jednemu z najbardziej znanych malarzy prawosławnych wczesnego średniowiecza, mnichowi bazyliańskiemu - S. Lazzaro.

Kiedy i w jakich okolicznościach obraz powstał, a potem dotarł do Rzymu - nie wiemy. Według niektórych źródeł został namalowany na Krecie w IX w.; inne dane mówią o wieku XII i pochodzeniu z Bizancjum lub z klasztoru na świętej Górze Athos. Według legendy, do Europy obraz został przywieziony przez bogatego kupca. Kiedy podczas podróży statkiem na morzu rozszalał się sztorm, kupiec ten pokazał obraz przerażonym współtowarzyszom. Ich wspólna modlitwa do Matki Bożej ocaliła statek. Po szczęśliwym przybyciu do Wiecznego Miasta ikona została umieszczona w kościele św. Mateusza, obsługiwanym przez augustianów. Z dokumentu z roku 1503 wynika, że w ostatnich latach XV w. wizerunek był już w Wiecznym Mieście czczony i uważany za łaskami słynący. Zwano go Madonna miracolosissima. Gdy w roku 1812 wojska francuskie zniszczyły kościół, mnisi wywędrowali do Irlandii. Po powrocie objęli kościół św. Euzebiusza. Kult cudownego obrazu uległ wówczas pewnemu zaniedbaniu, na co wielu się skarżyło.

W grudniu 1866r. Pius IX powierzył obraz redemptorystom, którzy umieścili go w głównym ołtarzu kościoła św. Alfonsa przy via Merulana. Od tego czasu datuje się niebywały rozkwit kultu Matki Bożej Nieustającej Pomocy, propagowanego przez duchowych synów św. Alfonsa Marii Liguoriego. 23 czerwca 1867r. odbyła się uroczysta koronacja obrazu. W roku 1876 powstało arcybractwo Maryi Nieustającej Pomocy i św. Alfonsa.

Równocześnie mnożyły się kopie, które redemptoryści umieszczali w swoich kościołach w wielu krajach, w tym także na ziemiach polskich. Dla propagowania kultu ponad 100 autorów wydało rozmaite opracowania, powstały różnojęzyczne periodyki, poświęcone temu samemu celowi. Ogromne powodzenie miały także małe obrazki z odpowiednimi wezwaniami.

Rozchodziły się one w wielomilionowych nakładach. W 1876r. ustanowiono święto Maryi Nieustającej Pomocy na dzień 26 kwietnia, z czasem przeniesione na 27 czerwca.

Sam obraz przedstawia cztery postacie: Maryję z Dzieciątkiem oraz świętych Archaniołów Michała (po lewej stronie obrazu) i Gabriela (po stronie prawej). Maryja jest przedstawiona w czerwonej tunice, granatowym płaszczu (zielonym po spodniej stronie) i w niebieskim nakryciu głowy, które przykrywa czoło i włosy. Na środkowej części welonu znajduje się złota gwiazda z ośmioma prostymi promieniami. Głowę Maryi otacza, charakterystyczny dla szkoły kreteńskiej, kolisty nimb. Oblicze Maryi jest lekko pochylone w stronę Dzieciątka Jezus trzymanego na lewej ręce. Prawą, dużą dłonią, o nieco dłuższych palcach, charakterystycznych dla obrazów typu Hodegetria ("wskazująca drogę"), Maryja obejmuje ręce Jezusa. Jej spojrzenie charakteryzuje czuły smutek, ale nie patrzy na swojego Syna, lecz wydaje się przemawiać do patrzącego na obraz. Miodowego koloru oczy i mocno podkreślone brwi dodają obliczu piękna i wyniosłości.

Dzieciątko Jezus przedstawione jest w całości. Spoczywając na lewym ramieniu Matki, rączkami ujmuje mocno Jej prawą dłoń. Przyodziane jest w zieloną tunikę z czerwonym pasem i okryte czerwonym płaszczem. Opadający z nóżki prawy sandał pozwala dostrzec spód stopy, co może symbolizować prawdę, że będąc Bogiem, Jezus jest także prawdziwym człowiekiem. Ma kasztanowe włosy, a rysy Jego twarzy są bardzo dziecięce. Stopy i szyja Dzieciątka wyrażają jakby odruch nagłego lęku przed czymś, co ma niechybnie nadejść. Tym natomiast, co wydaje się przerażać małego Jezusa, jest wizja męki i cierpienia, wyrażona poprzez krzyż i gwoździe niesione przez Archanioła Gabriela. Po drugiej stronie obrazu Archanioł Michał ukazuje inne narzędzia męki krzyżowej: włócznię, trzcinę z gąbką i naczynie z octem.

Maryja, pomimo że jest największą postacią obrazu, nie stanowi jego centralnego punktu. W geometrycznym środku ikony znajdują się połączone ręce Matki i Dziecięcia, przedstawione w taki sposób, że Maryja wskazuje na swojego Syna, Zbawiciela.

Maryja jest Matką Kościoła, ludu Bożego, który Jej Syn nabył swoją najdroższą Krwią. Jest Matką każdego z nas. Niewątpliwie jest jeden nasz Pośrednik, według słów Apostoła: "Bo jeden jest Bóg; jeden też pośrednik między Bogiem i ludźmi, człowiek Chrystus Jezus, który wydał samego siebie na okup za wszystkich" (1Tm 2,5-6). Nie przeszkadza to jednak bynajmniej, byśmy mogli mówić o macierzyńskiej roli Maryi w stosunku do wszystkich. Nie przyćmiewa ona żadną miarą i nie pomniejsza tego jedynego pośrednictwa Chrystusowego, lecz ukazuje jego moc: "Cały bowiem wpływ zbawienny Błogosławionej Dziewicy na ludzi wywodzi się nie z jakiejś konieczności rzeczowej, lecz z upodobania Bożego, i wypływa z nadmiaru zasług Chrystusowych, na Jego pośrednictwie się opiera, od tego pośrednictwa całkowicie jest zależny i z niego czerpie całą moc swoją. Nie przeszkadza zaś w żaden sposób bezpośredniej łączności wiernych z Chrystusem, przeciwnie, umacnia je" (KK, nr 60).

"Macierzyństwo Maryi w ekonomii łaski trwa nieustannie - poczynając od aktu zgody, którą przy zwiastowaniu wiernie wyraziła i którą zachowała bez wahania pod krzyżem - aż do wiekuistego dopełnienia się zbawienia wszystkich wybranych. Albowiem wzięta do nieba, nie zaprzestała tego zbawczego zadania, lecz poprzez wielorakie swoje wstawiennictwo zjednuje nam dary wiecznego zbawienia. Dzięki swej macierzyńskiej miłości opiekuje się braćmi Syna swego, pielgrzymującymi jeszcze i narażonymi na trudy i niebezpieczeństwa, dopóki nie zostaną doprowadzeni do szczęśliwej ojczyzny. Dlatego to do Błogosławionej Dziewicy stosuje się w Kościele tytuły: Orędowniczki, Wspomożycielki, Pomocnicy, Pośredniczki. Rozumie się jednak te tytuły w taki sposób, że niczego nie ujmują one ani nie przydają godności i skuteczności działania Chrystusa jedynego Pośrednika... Kościół nie waha się jawnie wyznawać taką podporządkowaną rolę Maryi; ciągle jej doświadcza i zaleca ją sercu wiernych, aby oni wsparci tą macierzyńską opieką, jeszcze silniej przylgnęli do Pośrednika i Zbawiciela" (KK, nr 62).

Źródło: Brewiarz.pl - Ostatnia aktualizacja: 31.05.2014r.

góra

następna strona