.

Wieniec czystości

LUIS DE MADRAZO Y KUNTZ

"Pogrzeb św. Cecylii w rzymskich katakumbach"
olej na płótnie, 1852 Muzeum Prado, Madryt

Powiększenie Umierająca Cecylia leży na ziemi w rzymskich katakumbach św. Kaliksta. Błogosławi jej papież Urban I. Jest rok 230 lub 231. Wkrótce oboje, Cecylia i Urban, zostaną kanonizowani. Święta Cecylia była chrześcijanką, która złożyła ślub czystości. Mimo że zmuszono ją do małżeństwa z poganinem, nie tylko nie złamała ślubu, lecz jeszcze go nawróciła. Oboje ponieśli potem śmierć męczeńską.

Luis de Madrazo, malując obraz, oparł się na opisie żywota świętej, zawartym w "Złotej legendzie", dziele żyjącego w XIII w. włoskiego zakonnika Jakuba de Voragine. "Trzy razy kat uderzał mieczem w szyję Cecylii, nie zdołał jednak obciąć jej głowy. Ponieważ przepisy obowiązujące w Cesarstwie Rzymskim zakazywały wykonać czwartego uderzenia, Cecylia żyła jeszcze trzy dni" - pisze Jakub de Voragine. Na szyi świętej odnajdujemy ślad uderzenia mieczem. Ostatnie dni życia Cecylia wykorzystała na rozdanie swego majątku ubogim. Prosiła także papieża Urbana I o opiekę nad osobami, które nawróciła.

Obok św. Urbana widzimy Waleriana, męża Cecylii, trzymającego wieniec z róż. Nawiązuje on do historii jego nawrócenia. Namówiony przez małżonkę Walerian przyjął chrzest. Wówczas ukazał się anioł, który wręczył mu wieniec z róż na znak zachowania czystości. Wieniec miał być niewidoczny dla osób nieczystych. Walerian trzyma w ręce również gałązkę palmy, oznaczającą śmierć męczeńską, która wkrótce go dosięgnie.

Z prawej strony kronikarz spisuje żywot św. Cecylii. A na leżącej w lewym dolnym rogu obrazu karcie czytamy po łacinie: "Caecilia V. M." (Cecylia, dziewica i męczennica). Obok kilka skrzyżowanych instrumentów, przypominających, że święta jest patronką muzyki kościelnej.

Leszek Śliwa

Tygodnik Katolicki "Gość Niedzielny" Nr 46 - 18 listopada 2012r.

góra

Powiększenie

<< do w ramach
.