Pismo parafii Matki Boskiej Różańcowej
w Rudzie Śląskiej

- do użytku wewnętrznego Kościoła -


Nr 25(926) rok XXI 20. czerwca 2021 roku.

Dwunasta Niedziela Zwykła - rok B

Teksty liturgii Mszy św.
I czytanie: Hi 38,1. 8-11;
Psalm: Ps 107,23-24. 25-26. 28-31;
II czytanie: 2Kor 5,14-17;
Aklamacja: Wielki prorok powstał między nami
i Bóg nawiedził lud swój (Łk 7,16)
Ewangelia: Mk 4,35-41;
Pieśni: 701.1; W: 239, 613; Pd: 575; K: 254, 272; U: 305; Z: 322, 632

.

góra

.

 
Ewangelia:

On wstał, rozkazał wichrowi i rzekł do jeziora: Milcz, ucisz się! Wicher się uspokoił i nastała głęboka cisza. Wtedy rzekł do nich: Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?

góra

.

Człowiek pyta:

Dlaczego my nie mogliśmy wypędzić
ducha nieczystego z epileptyka?
(Mt 17,19)

Czytaj więcej w źródle: https://www.katolik.pl/

góra

.

Złota Myśl

"Wołali w niedoli do Pana, a on uwolnił ich od trwogi". Dzisiejsze czytania prowadzą nas nad brzeg życia i śmierci. Tam gdzie musimy opowiedzieć się, czy słuchamy lęku i trwogi, czy jesteśmy dziećmi odwagi płynącej z zaufania Bogu. Jezus swoją śmiercią pokonał już wszystko, co budzi w nas lęk. On nad wszystkim panuje. Strach, oddany w Jego ręce, już nie paraliżuje w nas miłości, która jest silniejsza od śmierci i która przynagla do ofiarowania swego życia.

Jacek Szymczak OP, "Oremus" czerwiec 2009

Parafianin Nr 25 (674) rok XV 21 czerwca 2015 roku.

góra

.

Dobre słowo

Jak można spać w tyle łodzi, gdy miota nią gwałtowna wichura? Jak można być tak beztroskim, tak lekkomyślnym? Ale być może nie jest aż tak beztroski czy lekkomyślny ten, który może się zdobyć na takie "naganne" zachowanie. Być może Jezus swoje troski jedynie odłożył, powierzył je Bogu, Panu życia i śmierci? Nie jest się przecież beztroskim dlatego, że się swoje troski jedynie odłożyło. Na tym właśnie polega cud, o którym opowiada dzisiejsze czytanie, mianowicie uciszenie burzy. Cudem jest spokój, jaki Jezus jeszcze ma. Spokój ten nie bierze się jednak stąd, że Jezus jest beztroski, a nawet lekkomyślny. Spokój ten pochodzi z wiary. Samego siebie i całą moją miłość, co więcej - cały świat poleciłem w modlitwie Bogu. Nie mogę uczynić nic lepszego. Teraz troszcz się Ty, Boże, o mnie i o wszystkich. To taka jest wiara. Gdy zrobiło się wszystko, co można było zrobić - wtedy można spokojnie spać. To jest wiara. I znowu wstaje ze snu, gdy nastał czas, gani zdenerwowanych uczniów i mówi: "Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?"

Przyznaję, nie mam takiej wiary. Ale chciałbym ją mieć. Dlatego chętnie słucham historii, o której opowiada dzisiejsza Ewangelia, i chętnie ją czytam. Gdy bowiem czytam i słyszę, że takie zaufanie jest możliwe, czuję się lepiej i wszystko lepiej mi idzie. Niektóre bowiem cuda są właśnie bardzo zwykłe, również te, które zdarzają się w moim życiu. Na przykład cud zaufania.

Michael Becker

Parafianin Nr 25 (393) rok IX 21 czerwca 2009 rok.

góra

.

Słowem

Nasze życie płynie. W naszą łódź uderzają fale, które grożą jej wywróceniem. W łodzi nie jesteśmy jednak sami. To pewne. Jest z nami niezniszczalna moc Boga. Wówczas na jeziorze była w łodzi w postaci Jezusa z Nazaretu. My także już doświadczyliśmy jej na wiele sposobów. Uczniowie mieli odwagę obudzić Jezusa. Powinniśmy uczynić to samo, dopóki nie jest za późno. Obudzić moc Bożą, która jest w nas i przy nas. Powinniśmy wzywać Boga, błagać Go. budzić Go, tak jak potrafimy. Zazwyczaj czynimy to pogrążeni w rozpaczy, w sytuacjach bez wyjścia. Możemy jednak i powinniśmy czynić to także wówczas, gdy wokół panuje spokój. Bóg jest przecież z nami zawsze i czeka, żebyśmy Go zbudzili.

Klaus Metzger-Beck

Parafianin Nr 26 (255) rok VI 25 czerwca 2006 roku.

góra

.

Refleksja

Przy wchodzeniu na wysoką górę można doświadczyć lęku wysokości. Pojawia się on wtedy, gdy wzrok nagle nie znajduje żadnego punktu odniesienia i nie wiadomo już, co jest w górze, a co w dole. Bez stałego punktu odniesienia wszystko zaczyna wirować, wchodzący na górę dostaje zawrotu głowy, ogarnia go panika. Dopiero gdy wzrok zdoła zatrzymać się na czymś, co pozwala znowu określić swe miejsce w przestrzeni, wirująca karuzela się zatrzymuje, a panika przed zagubieniem się ustępuje.

Opowiadanie o burzy na jeziorze też mówi o panice. Nagle zrywa się wiatr i znika poczucie bezpieczeństwa. Wydaje się, że katastrofa jest nieunikniona. Dopiero uświadomienie sobie, że Jezus też jest w łodzi i że można błagać Go o ratunek, rozwiewa lęk. Tak było właśnie z Jego uczniami. On był ich stałym punktem odniesienia. I gdy tylko zwrócili swe serca do Niego, wszystko powróciło na swe miejsce, uspokoił się wiatr i fale. Podobnie jak alpinista, gdy dostaje zawrotu głowy, musi zachować spokój i szukać stałego punktu odniesienia, tak i uczniowie Jezusa w swoim przerażeniu muszą opanować się i przypomnieć sobie o Tym, który może być i jest dla nich jedynym punktem odniesienia.

Nie ma żadnego powodu, żeby wstydzić się lęku odczuwanego w czasie burzy. Może on otworzyć oczy na nowe doświadczenie obecności Boga. Natomiast powinniśmy się wstydzić lęku przed opuszczeniem bezpiecznego brzegu z obawy przed ewentualną burzą.

Hans Reithofer

Parafianin Nr 25 (674) rok XV 21 czerwca 2015 roku.

góra

.

Życie zna nawałnice...

...które rodzą w nas zwątpienie.
Szczęśliwy ten, kto znalazł ostoję.

góra

.

Bóg śpi,

gdy Jego Kościołem
wstrząsają i miotają burze?
Albo nasze zaufanie przysnęło,
a nasza wiara się znużyła?

Życie każdego człowieka przypomina przeprawę łodzią przez jezioro Genezaret. Lęk, żeby nie zostać zmytym przez szalejące fale; otchłanie, które otwierają się pod nami; przestrach, że nie widzi się już żadnego brzegu. Nadzieja, która pozwala dalej wiosłować; przeczucie, że wystarczy sił, żeby dotrzeć do brzegu, i że ktoś tam na nim na nas czeka.

góra

.

.

Niedziela, 20 czerwca 2021
XII NIEDZIELA ZWYKŁA B

Teksty liturgii Mszy św.

Antyfona na wejście
(Ps 28,8-9)

Pan jest mocą dla swojego ludu, * twierdzą zbawienia dla swojego Pomazańca. * Ocal swój lud, Panie, i błogosław swojemu dziedzictwu, * weź ich w opiekę na wieki.

Kolekta

Wszechmogący Boże, obdarz nas ustawiczną bojaźnią i miłością Twojego świętego imienia, + albowiem nigdy nie odmawiasz opieki * tym, których utwierdzasz w swojej miłości. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, + który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

góra

.

Pierwsze czytanie

Bóg jest władcą morza

(Hi 38,1. 8-11)
Czytanie z Księgi Hioba

Z wichru Pan zwrócił się do Hioba i rzekł: "Kto bramą zamknął morze, gdy wyszło z łona wzburzone, gdy chmury mu dałem za ubranie, za pieluszki - ciemność pierwotną? Złamałem jego wielkość mym prawem, wprawiłem wrzeciądze i bramę. I rzekłem: Aż dotąd, nie dalej! Tu zapora dla twoich fal nadętych".

Oto słowo Boże.

góra

.

Psalm responsoryjny

(Ps 107(106),23-24. 25-26. 28-29. 30-31)
(R.: por. 1)

Refren: Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana.
Albo: Alleluja.

23 Ci, którzy statkami ruszyli na morze, * 
by handlować na wodach ogromnych,
24 widzieli dzieła Pana * 
i Jego cuda wśród głębin.

Refren: Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana.
Albo: Alleluja.

25 Rzekł i zerwał się wicher, * 
burzliwie piętrząc fale.
26 Wznosili się pod niebo, zapadali w otchłań, * 
ich dusza truchlała w niedoli.

Refren: Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana.
Albo: Alleluja.

28 Wołali w nieszczęściu do Pana, * 
a On ich wyzwolił od trwogi.
29 Zamienił burzę na powiew łagodny, *
umilkły morskie fale.

Refren: Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana.
Albo: Alleluja.

30 Radowali się ciszą, która nastała, * 
przywiódł ich do upragnionej przystani.
31 Niech dziękują Panu za dobroć Jego, * 
za Jego cuda wobec synów ludzkich.

Refren: Chwalmy na wieki miłosierdzie Pana.
Albo: Alleluja.

góra

.

Drugie czytanie

Wszystko stało się nowe

(2Kor 5,14-17)
Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:

Miłość Chrystusa przynagla nas, pomnych na to, że skoro Jeden umarł za wszystkich, to wszyscy pomarli. A właśnie za wszystkich umarł Chrystus po to, aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie, lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał.

Tak więc i my odtąd już nikogo nie znamy według ciała; a jeśli nawet według ciała poznaliśmy Chrystusa, to już więcej nie znamy Go w ten sposób. Jeżeli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto wszystko stało się nowe.

Oto słowo Boże.

góra

.

Aklamacja przed ewangelią
(Por. Łk 7,16)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Wielki prorok powstał między nami
i Bóg nawiedził lud swój.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

góra

.

Ewangelia

Uciszenie burzy na jeziorze

(Mk 4,35-41)
Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Owego dnia, gdy zapadł wieczór, Jezus rzekł do swoich uczniów: (Przeprawmy się na drugą stronę). Zostawili więc tłum, a Jego zabrali, tak jak był w łodzi. Także inne łodzie płynęły z Nim.

A nagle zerwał się gwałtowny wicher. Fale biły w łódź, tak że łódź już się napełniała wodą. On zaś spał w tyle łodzi na wezgłowiu. Zbudzili Go i powiedzieli do Niego: (Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?) On, powstawszy, zgromił wicher i rzekł do jeziora: "Milcz, ucisz się!" Wicher się uspokoił i nastała głęboka cisza.

Wtedy rzekł do nich: (Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże brak wam wiary!) Oni zlękli się bardzo i mówili między sobą: (Kim On jest właściwie, że nawet wicher i jezioro są Mu posłuszne?)

Oto słowo Pańskie.

Źródło: https://brewiarz.pl/

góra

.

góra

.

.

góra

.

góra

.

góra

.

góra

.

góra

.

Polecamy nasze parafialne strony internetowe:

Parafialna strona internetowa

Cd Nr 926b

"PARAFIANIN" Niniejsza Gazetka ukazuje się tylko
w wersji cyfrowej z uwagi na panującą pandemię.

.