Pismo parafii Matki Boskiej Różańcowej
w Rudzie Śląskiej

- do użytku wewnętrznego Kościoła -


Nr 30(931) rok XXI 25. lipca 2021 roku.

Siedemnasta Niedziela Zwykła - rok B

Teksty liturgii Mszy św.
I czytanie: 2Krl 4,42-44;
Psalm: Ps 145,10-11. 15-18;
II czytanie: Ef 4,1-6;
Aklamacja: Wielki prorok powstał między nami,
i Bóg nawiedził lud swój (Łk 7,16);
Ewangelia: J 6,1-15:
Pieśni: 701.1; W: 592; Pd: 624; K: 221; U: 296; Z: 260, 619

.

góra

.

 
Ewangelia:

Jezus więc wziął chleby i odmówiwszy dziękczynienie, rozdał siedzącym; podobnie uczynił z rybami, rozdając tyle, ile kto chciał. A gdy się nasycili, rzekł do uczniów: Zbierzcie pozostałe ułomki, aby nic nie zginęło.

góra

.

Bóg pyta:

Dlaczego nie rozumiecie mowy mojej?

(J 8,43)

Czytaj więcej w źródle: https://www.katolik.pl/

góra

.

Słowem

Tak wielu ludzi cierpi głód, tak wiele jest miejsc, gdzie brakuje chleba. Dlaczego tak jest? Dlaczego Jezus dzisiaj nie dokonuje cudu rozmnożenia chleba? Pytanie to jest błędne.

Jeżeli widzimy tylko to, czego nie mamy, czego nie potrafimy, jeżeli wciąż jedynie widzimy, jak trudne i beznadziejne są problemy, nędza zawsze przedstawia się większa niż nasze siły. Jeśli jednak przypatrzymy się temu, co mamy, i to wykorzystamy, nie pytając, czy wystarczy, to wielu nasycimy, nie potrafiąc wyjaśnić, jak to uczyniliśmy.

Jeśli dobra ziemi, które mamy do dyspozycji, weźmiemy i podzielimy, wszyscy będą syci. A jeśli nie mamy dość sił, by zapewnić sprawiedliwy podział dóbr na ziemi, to przynajmniej zacznijmy od siebie i podzielmy sprawiedliwie to, co posiadamy. A wtedy się zdziwimy, jak wiele potrafimy.

Parafianin Nr (118a) rok III 27. Lipca 2003r.

góra

.

Refleksja

Dzielenie i mnożenie

Zakładki: 1. 2. 3. 4.

1. Opis rozmnożenia chleba w Ewangelii św. Jana stanowi wprowadzenie do tzw. mowy eucharystycznej. Będziemy jej słuchali w odcinkach w kolejne wakacyjne niedziele. Cud rozmnożenia to zapowiedź ustanowienia Eucharystii. Nie przypadkiem wydarzył się on w przededniu Paschy. Ostatnia wieczerza miała miejsce również w kontekście Paschy. Jezus umierał na krzyżu w godzinie, gdy zabijano baranki na ucztę paschalną. Tłum zgromadzony na trawie wokół Jezusa obrazuje zgromadzenie liturgiczne. To znak zapowiadający Kościół, czyli nowy lud Boży gromadzący się już nie w świątyni jerozolimskiej, ale wokół Jezusa. To Chrystus jest teraz miejscem obecności Boga. On jest Jego nową świątynią. On naucza i karmi zgłodniałych. W każdej Mszy św. dzieje się to samo. Miłość Jezusa pomnaża nasze skromne dary, które Mu przynosimy. Jezus karmi nas swoją miłością, zaspokaja nasz głód. Każda Eucharystia jest czymś cudnym i tajemniczym, nawet jeśli nasze oczy przyzwyczaiły się do gestów, znaków, słów. Trzeba przemyć oczy wodą wiary, aby zobaczyć ów cud.

2. "Za dwieście denarów nie wystarczy chleba, aby każdy z nich mógł choć trochę otrzymać" - odpowiada Filip, sprowokowany pytaniem Jezusa. Apostoł Andrzej racjonalnie dodaje, że pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby to zdecydowanie za mało dla pięciu tysięcy mężczyzn. Jezus wystawił na próbę uczniów prawdopodobnie po to, żeby zwrócić im i nam uwagę, że sama matematyka i ekonomia to za mało. Kościoła nie da się budować, opierając się tylko na czysto ludzkich kalkulacjach. Trzeba liczyć na coś więcej. Liczyć przede wszystkim na Boga, na Jego dar.

3. "Jezus więc wziął chleby i odmówiwszy dziękczynienie, rozdał siedzącym". Zwróćmy uwagę na czasowniki "wziął", "odmówił dziękczynienie" (po grecku to jedno słowo: eucharistesas) i "rozdał". Te same słowa występują w opisie ustanowienia Najświętszego Sakramentu podczas ostatniej wieczerzy. Jezus wziął to, co zaofiarował jeden chłopiec. Pan przyjmuje nasz skromny dar. Prosty jak chleb, wino czy ryba. Dziękuje Bogu za ten dar. I rozdaje. Logika Eucharystii jest logiką daru. Tam, gdzie jest dzielenie, jest i mnożenie. Połóż na ołtarzu wszystko, co masz. Także siebie. Dziękuj Bogu za wszystko, nawet jeśli masz mało. Także ze siebie. Dziel się z innymi tym, co masz. Także sobą.

4. "Zbierzcie pozostałe ułomki, aby nic nie zginęło". Jak rozumieć to polecenie Jezusa? W sensie dosłownym jest to prośba o to, by nie marnotrawić chleba i innych Bożych darów. W sensie duchowym można to odczytać tak, że Eucharystia jest darem, który ma nasycić nie tylko uczestników zgromadzenia. Miłość Boża chce dotrzeć także do innych. Liczba 12 wskazuje na 12 pokoleń Izraela. Te 12 koszy to zapowiedź nowego ludu, który ma zostać nakarmiony. Bogu chodzi o to, aby nikt nie chodził głodny. On chce ocalenia każdego człowieka. Kto został nakarmiony przy ołtarzu Jezusa, musi dawać Go innym. Ma stawać się chlebem dla innych. Marnotrawstwem Bożych darów jest zamknięcie się w sobie, skupienie się na zaspokojeniu tylko swoich potrzeb.

ks. Tomasz Jaklewicz

Źródło: https://www.radioem.pl/

Parafianin Nr 26e(814e) rok XVIII 29. Lipca 2018r.

góra

.

Dobre słowo

Opowiadanie o cudownym rozmnożeniu chleba przypomina w jakimś sensie strategię cesarzy rzymskich. Zapewniali ludowi "chleb i igrzyska".

Lud miał być syty i zadowolony, a dzięki temu pozostawać w stanie politycznej śpiączki. Pełne brzuchy się nie buntują!

Należy jednak przyjąć, że Jezus cudownie rozmnażając chleb i ryby, aby nakarmić zgłodniały tłum, kierował się innym zamiarem. Dał ludowi chleb nie po to, aby go nasycić i uśpić, lecz przeciwnie - żeby otworzyć mu oczy na bliskość i obecność Boga. Ale znak Jezusa został błędnie zrozumiały. Wprawdzie ludzie rozpoznali w Nim obiecanego proroka, ale w końcu Jezus poważnie się obawiał, że przyjdą, "aby Go obwołać królem". Lud nie tyle chciał proroka posłanego przez Boga, lecz króla, którego sam posadziłby na tronie. Chciał "chleba i igrzysk" i tym się zadowolić. Ale Jezus znając jego zamiary, usunął się.

Gdzież jednak dzisiaj może się odsunąć, gdy ludzie chcą Go przyjmować jedynie jako tradycyjnie nieodzowną ozdobę uroczystości rodzinnych? Gdy ludzie przyznają Mu zaszczytne miejsce w kościele, ale nie w życiu społeczno-politycznym? Gdy ludzie pozwalają się przez Niego karmić, nie ogarnąć Jego obecnością? Być może owych dwanaście koszy z ułomkami chleba powinno być znakiem, że rzeczą łatwą jest zaspokoić głód fizyczny i nie trzeba do tego Jezusa. Po to są królowie tego świata.

Hans Reithofer

Parafianin Nr (257d) rok VI 30. Lipca 2006r.

góra

.


9. Noe składa Bogu ofiarę.
Dzieje Noego Rdz 6,05 - 8,19;
Przymierze Boga z Noem Rdz 8,20 - 9,17

góra

.


11. Melchizedech ofiarowuje chleb i wino.
Wyprawa wojenna królów mezopotamskich Rdz 14,1 - 24

góra

.

góra

.

góra

.

góra

.

góra

.


Wspaniała nowina
26.07.2021r. Świętych Joachima i Anny

góra

.

góra

.

góra

.

Polecamy nasze parafialne strony internetowe:

Parafialna strona internetowa

Cd Nr 931b

"PARAFIANIN" Niniejsza Gazetka ukazuje się tylko
w wersji cyfrowej z uwagi na panującą pandemię.

.