Pismo parafii Matki Boskiej Różańcowej
w Rudzie Śląskiej

- do użytku wewnętrznego Kościoła -


Nr 26(979) rok XXII 3. lipca 2022 roku.

Czternasta Niedziela Zwykła - rok C

Teksty liturgii Mszy św.
I czytanie: Iz 66,10. 12-14c;
Psalm: 66, 1b-3a. 4-5. 6-7a. 16 i 20;
II czytanie: Ga 6,14-18;
Aklamacja: Sercami waszymi niech rządzi Chrystusowy pokój,
słowo Chrystusa niech w nas przebywa
z całym swoim bogactwem (Kol 3,15a. 16a);
Ewangelia: Łk 10,1-12. 17-20;
Pieśni: 701.1; W: 546; Pd: 628; K: 213; U: 301; Z: 582

.

góra

.

 
Ewangelia:

Następnie wyznaczył Pan jeszcze innych, siedemdziesięciu dwóch uczniów i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich: żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało.

góra

.

Tajemnica pozostania młodym duchem, chociaż kalendarzowych lat niemiłosiernie przybywa, jest bardzo prosta:
trzeba mieć przed sobą wielkie zadanie i chcieć je doprowadzić do końca.

Josef von Ferenczy

góra

.

Bóg pyta:

Cóż chcecie, żebym wam uczynił?

(Mt 20,32)

Czytaj więcej w źródle: https://www.katolik.pl/

góra

.

góra

.

Refleksja

Dzisiejsza Ewangelia o rozesłaniu siedemdziesięciu dwóch zapewne nawiązuje do praktyki pierwszych wspólnot chrześcijańskich, które z własnych szeregów wysyłały misjonarzy wędrownych, aby w ówczesnym środowisku głosić Chrystusa. W tym celu wypracowano stosowne zalecenia, które odpowiadały ówczesnym warunkom, ale współczesnym słuchaczom, a więc także nam, muszą wydawać się co najmniej dziwne.

Dobre sobie "Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów"! Dzisiaj, gdy wysyła się kogoś na misje, zarazem się dba, by go dobrze wyposażyć, nie wspominając o takich drobiazgach, jak czeki turystyczne, ubezpieczenia, szczepienia... Są tego świadome wszystkie instytucje, zwykle zgromadzenia misyjne, które wysyłają misjonarzy na misje nie tylko kapłanów, braci i siostry zakonne, ale także osoby świeckie. Zadanie jednak - i tych ewangelicznych siedemdziesięciu dwóch, i tych współczesnych misjonarzy - pozostało, oczywiście, to samo.

Jest nim "sprawa Jezusa", czyli przynoszenie pokoju Bożego, uzdrawianie chorych, mówienie ludziom: Bóg jest blisko was! I ze względu na to zadanie, a nie ze względu na zgoła odmienne zewnętrzne warunki pracy misjonarzy, wciąż wielu decyduje się głosić Jezusa w dalekich krajach. Tak jest też w naszym kraju. Również z naszego kraju wyjeżdża wielu misjonarzy, zazwyczaj młodych ludzi, by służyć na misjach "sprawie Jezusa". Ale oprócz tych niejako "klasycznych" misjonarzy jest też wielu, którzy z radością służą "sprawie Jezusa" tu, na miejscu. W wielu parafiach, żeby wymienić tylko jeden przykład, zgłaszają się wolontariusze, by w wolnych chwilach odwiedzać chorych albo parafian, którzy nie potrafią sami zaradzić swoim potrzebom i trudnościom.

Dlaczego zatem również dla tych zaangażowanych wolontariuszy nie urządzać uroczystości rozesłania, która podkreślałaby, jak ważna jest ich rola, i byłaby dla nich dodatkową zachętą, bo czuliby, że nie są osamotnieni, że mają upoważnienie i poparcie całej parafii. Poza tym takie rozesłanie pokazywałoby różne aspekty czy wymiary "wielkiego żniwa", które wciąż czeka na wielu robotników.

Hans Reiłhofer

Parafianin Nr 27a (441a) 4 lipca 2010r.

góra

Chrześcijanin, wzorem Apostołów, jest powołany do głoszenia Dobrej Nowiny. Każdy może to robić w najprostszy możliwych sposobów - świadectwem własnego życia. I chociaż może nas spotkać w związku z tym uznanie i podziw, to jednak częściej napotkamy trudności, brak zrozumienia i odrzucenie. I tak jak uznanie ze strony ludzi nie może być naszym celem, podobnie odrzucenie z ich strony nie może być dla nas powodem zniechęcenia. Jezus wskazuje na ostateczny cel naszych działań: "Cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie". Możemy zostać odrzuceni, wykpieni i opuszczeni przez ludzi, ale nigdy przez Chrystusa.

Joanna Woroniecka-Gucza, "Oremus" lipiec 2007

góra

.

Słowem

Niedziela dzisiejsza promieniu­je radością. Prorok Izajasz woła na wszystkie strony, aby naród się cieszył. Powodem tej radości jest pew­ność opieki Bożej, a znakiem tej opieki, jej symbolem - spokój i radość życia rodzinnego. Symbolem zaś szczęścia jest pokój. A Izajasz obiecuje pokój jak rzekę.

Pan Jezus rozsyła uczniów do wiosek i miast. Niosą oni radosną nowinę o odkupieniu. Zleca im misję, udziela przywi­lejów i duchowej mocy. Poucza, jak mają postąpić w konkretnych sytuac­jach. Uczniowie wracają rozradowani, bo w imię Chrystusa dokonali wielkich dzieł. Pan Jezus zwraca im uwagę, że najgłębszą radością jest przynależność do grona wybranych.

Święty Paweł bło­gosławi tych, którzy zawierzyli Chrystusowi ukrzyżowanemu. Zapewnia o po­koju i miłosierdziu Bożym. Sam otrzymał wiele łask, ale najbardziej chlubi się z krzyża Pana naszego Jezusa Chrystusa.

Ks. Kazimierz Tomaszewicz SVD

Parafianin Nr 27a(164a) 4 lipiec 2004r.

góra

Zwycięstwem, które zwyciężyło świat, jest nasza wiara.

1J 5,4

góra

.

góra

.

góra

.

góra

.

góra

.

góra

.

góra

.

góra

.

Polecamy nasze parafialne strony internetowe:

Parafialna strona internetowa

Cd Nr 979b

"PARAFIANIN" Niniejsza Gazetka ukazuje się tylko
w wersji cyfrowej z uwagi na panującą pandemię.

.