Księga Wyjścia (Wj), Rozdział 2

.

Urodzenie Mojżesza

1  Pewien człowiek z pokolenia Lewiego przyszedł, aby wziąć za żonę jedną z kobiet z tegoż pokolenia*. 2  Ta kobieta poczęła i urodziła syna, a widząc, że jest piękny, ukrywała go przez trzy miesiące. 3  A nie mogąc ukrywać go dłużej, wzięła skrzynkę z papirusu, powlekła ją żywicą i smołą, i włożywszy w nią dziecko, umieściła w sitowiu na brzegu rzeki. 4  Siostra zaś jego stała z dala, aby widzieć, co się z nim stanie.

5  A córka faraona zeszła ku rzece, aby się wykąpać, a jej służące przechadzały się nad brzegiem rzeki. Gdy spostrzegła skrzynkę pośród sitowia, posłała służącą, aby ją przyniosła. 6  A otworzywszy ją, zobaczyła dziecko: był to płaczący chłopczyk. Ulitowała się nad nim mówiąc: {{Jest on spośród dzieci Hebrajczyków}}. 7  Jego siostra rzekła wtedy do córki faraona: {{Chcesz, a pójdę zawołać ci karmicielkę spośród kobiet Hebrajczyków, która by wykarmiła ci to dziecko?}} 8  {{Idź}} - powiedziała jej córka faraona. Poszła wówczas dziewczyna zawołać matkę dziecka. 9  Córka faraona tak jej powiedziała: {{Weź to dziecko i wykarm je dla mnie, a ja dam ci za to zapłatę}}. Wówczas kobieta zabrała dziecko i wykarmiła je. 10  Gdy chłopiec podrósł, zaprowadziła go do córki faraona, i był dla niej jak syn. Dała mu imię Mojżesz* mówiąc: {{Bo wydobyłam go z wody}}.

.

Mojżesz w ziemi Madian

11  W tym czasie Mojżesz dorósł, poszedł odwiedzić swych rodaków i zobaczył jak ciężko pracują. Ujrzał też Egipcjanina bijącego pewnego Hebrajczyka, jego rodaka. 12  Rozejrzał się więc na wszystkie strony, a widząc, że nie ma nikogo, zabił Egipcjanina i ukrył go w piasku. 13  Wyszedł znowu nazajutrz, a oto dwaj Hebrajczycy kłócili się ze sobą. I rzekł do winowajcy: {{Czemu bijesz twego rodaka?}} 14  A ten mu odpowiedział: {{Któż cię ustanowił naszym przełożonym i rozjemcą? Czy chcesz mię zabić, jak zabiłeś Egipcjanina?}} Przeląkł się Mojżesz i pomyślał: {{Z całą pewnością sprawa się ujawniła}}. 15  Także faraon usłyszał o tej sprawie i usiłował stracić Mojżesza. Uciekł więc Mojżesz przed faraonem i udał się do kraju Madian, i zatrzymał się tam przy studni.

16  A kapłan Madianitów miał siedem córek. Przyszły one, naczerpały wody i napełniły koryta, aby napoić owce swego ojca. 17  Ale nadeszli pasterze i odpędzili je. Mojżesz wtedy powstał, wziął je w obronę i napoił ich owce. 18  A gdy wróciły do Reuela*, ojca swego, zapytał je: {{Dlaczego wracacie dziś tak wcześnie?}} 19  Odpowiedziały: {{Egipcjanin obronił nas przed pasterzami i naczerpał też wody dla nas i napoił nasze owce}}. 20  Rzekł wówczas do córek: {{A gdzie on jest, i czemu pozostawiłyście tego człowieka? Zawołajcie go, aby pożywił się chlebem}}. 21  Mojżesz zgodził się zamieszkać u tego człowieka, a ten dał mu Seforę*, córkę swą, za żonę. 22  I urodziła mu syna, a on dał mu imię Gerszom*, bo mówił: {{Jestem cudzoziemcem w obcej ziemi}}.

.

Pierwszy opis powołania Mojżesza

23  Po długim czasie umarł król egipski; Izraelici narzekali na swoją ciężką pracę i jęczeli, a narzekanie na ciężką pracę dochodziło do Boga. 24  I wysłuchał Bóg ich jęku, pamiętał bowiem o swoim przymierzu z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem. 25  Spojrzał Bóg na Izraelitów i ulitował się nad nimi*.

Następny Rozdział