Pismo parafii Matki Boskiej Różańcowej
w Rudzie Śląskiej

- do użytku wewnętrznego Kościoła -


Nr 20(921) rok XXI 16. maja 2021 roku.

Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego- rok B

Teksty liturgii Mszy św.
I czytanie: Dz 1,1-11;
Psalm: Ps 47,2-3.6-9;
II czytanie: Ef 1,17-23;
Aklamacja: Idźcie i nauczajcie wszystkie narody,
Ja jestem z wami przez wszystkie dni,
aż do skończenia świata (Mt 28,19. 20)
Ewangelia: Mk 16,15-20;
Pieśni: 701.1; W: 186; Pd: 628, 187; K: 185, 257; U: 295; Z: 184

.

góra

.

 
Ewangelia:

I rzekł do nich: Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu! Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony. Tym zaś, którzy uwierzą, te znaki towarzyszyć będą: w imię moje złe duchy będą wyrzucać, nowymi językami mówić będą; węże brać będą do rąk, i jeśliby co zatrutego wypili, nie będzie im szkodzić. Na chorych ręce kłaść będą, i ci odzyskają zdrowie. Po rozmowie z nimi Pan Jezus został wzięty do nieba i zasiadł po prawicy Boga. Oni zaś poszli i głosili Ewangelię wszędzie, a Pan współdziałał z nimi i potwierdził naukę znakami, które jej towarzyszyły.

góra

.

Bóg pyta:

Jeżeli Pan Zastępów postanowił,
kto się odważy przeszkodzić?
Jeżeli ręka Jego wyciągnięta,
kto ją cofnie?

(Iz 14,27)

Czytaj więcej w źródle: https://www.katolik.pl/

góra

.

Słowem

Wniebowstąpienie w liturgii Kościoła ma wielką rangę - jest uroczystością, ale w pobożności chrześcijan jakby nie zajmuje zbyt ważnego miejsca. Może niesłusznie. Należałoby bowiem pamiętać, że prawda o wniebowstąpieniu Jezusa rozwiązuje przynajmniej dwa istotne problemy.

Z jednej strony daje odpowiedź na bolesne doświadczenie: odtąd zmartwychwstały Chrystus nie ukazuje się już swoim uczniom. Wniebowstąpienie znaczy: "Nie może przecież już się ukazywać, ponieważ odszedł do Boga, Jego i naszego Ojca, a skoro jest u Boga, nie można Go spotykać tak, jak spotykali się z Nim ludzie, gdy przebywał między nimi".

A po drugie wniebowstąpienie wyjaśnia pozycję, jaką Jezus zajmuje po zmartwychwstaniu: "Jezus jest władcą wyniesionym ponad wszystkie potęgi i możnych" - takie wyznanie wiary składamy o Jezusie właśnie dzięki prawdzie o Jego wniebowstąpieniu. Jest to ważne wyznanie, bo pozwala nam chociażby pozostawać bez lęku w obliczu wszystkich wielkich i małych szefów tego świata.

Helmut Siegel

Parafianin Nr 21 (389) rok IX 24 maja 2009 rok.

góra

.

Dobre słowo

Właściwie wiadomo tylko tyle, że Jezus opuścił swoich uczniów: rozstał się z nimi i został wzięty do nieba. Więcej szczegółów tego wydarzenia podaje św. Łukasz w Dziejach Apostolskich, ale sam nie był tego naocznym świadkiem. Mógł jedynie znać to, co napisał ze słyszenia. Może jednak szczegóły pożegnania Jezusa z uczniami nie są aż tak istotne. Naprawdę ważna jest postawa uczniów Jezusa. Tym razem nie zwątpili, nie przestraszyli się jak w Wielki Piątek. Zostali sami. Mistrz ich opuścił.

Mimo to teraz mocno uwierzyli Jego słowom i poszli, i głosili Ewangelię wszędzie pewni, że świat nie może im już zaszkodzić. Wniebowstąpienie jest wydarzeniem obrazującym pytanie o władzę w świecie. Pytanie to zostało raz na zawsze rozstrzygnięte. I to niezależnie, jakie okoliczności mogły towarzyszyć owej Jezusowej podróży przez obłoki. Władza należy się Temu, kto umarł, został wskrzeszony i pobłogosławił uczniów, zanim ich opuścił.

Wzięty do nieba ma po swojej stronie to, co najpotężniejsze, a mianowicie miłującego Boga. Poza miłością nie ma żadnej innej władzy, która mogłaby na kimś zrobić realne wrażenie. Poza miłością nie ma żadnej innej władzy, która mogłaby wiecznie trwać na ziemi - a tym bardziej w niebie.

-mb-

Parafianin Nr 20 (527) rok XII 20 maja 2012 roku.

góra

.

Złota Myśl

Kościół oczekuje na powtórne przyjście Pana. Nie jest to jednak bierne czekanie. Wstępując do nieba, Jezus zostawił uczniom nakaz: "Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu". Oczekiwaniu towarzyszy głoszenie Dobrej Nowiny. Im bardziej pragniemy powtórnego przyjścia Pana, tym gorliwiej powinniśmy apostołować. Pan, gdy przyjdzie, nie może zastać nas na próżnowaniu. Jan Paweł II przypominał nam: "W służbie Królestwu nie ma czasu, aby oddawać się bezczynności". Uroczystość Wniebowstąpienia Pana wzywa każdego z nas do większej gorliwości w głoszeniu Ewangelii.

O. Jakub Kruczek OP, "Oremus" kwiecień/maj 2003

Parafianin Nr 21 (389) rok IX 24 maja 2009 rok.

góra

.

Wniebowstąpienie -

Wstąpienie do domu

Ewangelia mówi, że Jezus został wzięty do nieba, a nie - że do niego wstąpił. Ojciec wziął do domu swego Syna. Ilustracją tego był pewien dawny zwyczaj związany z uroczystością Wniebowstąpienia Pańskiego, znany w francuskim Rouen: z więzienia wypuszczano więźnia i procesyjnie wprowadzono go do kościoła.

góra

.

Obojętnie, jak wyobrażamy sobie Jezusa Chrystusa, wiemy, że nie odszedł z tego świata z poleceniem, by Jego uczniowie zachowali o Nim dobrą pamięć, może jedynie nieco upiększając Jego słowa i czyny. Gdyby tak było, wiódłby jedynie cienistą egzystencję w pamięci małej gromadki Jego pierwszych zwolenników. Dzisiaj być może byłby znany tylko garstce znawców historii. W swoim ostatnim słowie musiał uniknąć tego niebezpieczeństwa, wyjść z ich cienia, żeby Jego "Duch" mógł "zacienić" świat, to znaczy zstąpić na świat i osłonić go - jak niegdyś obłok osłaniał Arkę Przymierza - i obudzić w nim nowe życie, odnowić jego oblicze. Na pożegnanie powiedział więc im: "Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu! Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony!"

góra

.

Punkt widzenia

Kto mniema, że mógłby wypełnić ostatnie polecenie Jezusa spoglądając w niebo, myli się. Patrzyłby w złym kierunku. Gdyby naprawdę chciał wypełnić misyjny rozkaz Jezusa, powinien - mówiąc słowami Jacques'a Gaillota. biskupa z Partenii - "zapytać, jakie są dzisiaj rodzaje ślepoty, które odbierają ludziom jasność widzenia, jakie głuchoty, które uniemożliwiają im słuchać, jaki trąd, który ich zniekształca. Co przeszkadza nam chodzić z podniesionym czołem, co ogranicza naszą wolność?" Odpowiedzi na te pytania darmo szukać w górze. Trzeba ich szukać tam, gdzie żył Jezus, a więc na ziemi. A wtedy może i droga do nieba stanie otworem...

Wiele pieśni zachęca, byśmy byli radośni, spokojni i bez lęku. Radosnymi, bo przecież Chrystus żył pośród nas; spokojnymi, bo odszedł do Ojca i siedzi po Jego prawicy; bez lęku, bo nadal jest pośród nas. W górę serca!

Samotnym, towarzyskim, poszukującym, sytym, niezmordowanym, sympatycznym i przykrym, obojętnym - idźcie do swego świata i głoście Ewangelię.

Parafianin Nr 20 (527) rok XII 20 maja 2012 roku.

góra

.

góra

.

góra

.

góra

.

góra

.

góra

.

Polecamy nasze parafialne strony internetowe:

Parafialna strona internetowa

Cd Nr 921b

"PARAFIANIN" Niniejsza Gazetka ukazuje się tylko
w wersji cyfrowej z uwagi na panującą pandemię.

.