Pismo parafii Matki Boskiej Różańcowej
w Rudzie Śląskiej

- do użytku wewnętrznego Kościoła -


góra .

Nr 34b(935b) rok XXI 26. sierpnia 2021 roku.

Uroczystość
Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej

Teksty liturgii Mszy św.
I czytanie: Prz 8,22-35 lub Iz 2,2-5;
Psalm: Ps 48,2-3. 9-11. 13-15;
II czytanie: Ga 4,4-7;
Aklamacja: Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą,
błogosławionaś Ty między niewiastami (Łk 1,28);
Ewangelia: J 2,1-11
Pieśni: 701.1; W: 380; Pd: 373, 416; K: 207, 212; U: 751.10; Z: 472, 368

.

 
Ewangelia:

A kiedy zabrakło wina, Matka Jezusa mówi do Niego: Nie mają już wina. Jezus Jej odpowiedział: Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Czyż jeszcze nie nadeszła godzina moja? Wtedy Matka Jego powiedziała do sług: Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie.

góra

.

Refleksja

Jezus na uwagę swojej Matki, że wina zabrakło, odpowiada: "Czyż to moja lub Twoja sprawa. Niewiasto!" A Matka, zamiast nie zawracać sobie już dalej głowy tym kłopotem, mówi do sług: "Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie". Następnie Jezus, nic nie mówiąc Matce, każe sługom napełnić stągwie wodą, którą zamienia w wino.

Co owa historia o pierwszym znaku, jakiego dokonał Jezus, chce nam powiedzieć dzisiaj, w uroczystość Matki Bożej Częstochowskiej? Matka Boża pierwsza, wcześniej niż starosta wesela i pan młody, czyli my, dostrzega nasze potrzeby i braki. I pierwsza, zanim uczynimy to my, mówi o nich swemu Synowi. Następnie pewna wysłuchania, choć zdawałoby się, że bezpodstawnie, zwraca się do sług, czyli nas, z prośbą, byśmy zaufali Jej Synowi, zrobili wszystko, co nam powie. Wtedy jest szansa na cud wielki, niespodziewany, przerastający oczekiwania, zaspakajający wszystkie potrzeby, a zarazem jakby codzienny, prawie niezauważalny. Dla widzącego serca jednak oczywisty. Dany, byśmy uwierzyli w Niego, Jezusa Chrystusa, który każdego dnia objawia swą chwałę.

/kz/

Parafianin Nr 27(815e) rok XVIII 26. sierpnia 2018 roku.

góra

.

Złota Myśl

To jest naprawdę święta góra. Obojętnie, czy zobaczymy ją w telewizji, czy staniemy u jej stóp utrudzeni pieszą wędrówką. Zawsze jest dla nas znakiem Bożej opieki, miejscem, gdzie dzieją się rzeczy doniosłe, nawet gdy zna je tylko nasze serce. I możemy być daleko, ale ona jest i my wiemy, że jest, że Bóg zostawił nam znak, że pamięta, że czuwa nad nami. Maryja modli się tam z nami i za nas i wciąż mówi: "Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie".

o. Wojciech Czwichocki OP, "Oremus" sierpień 2006

góra

.

Dobre słowo

Cudów w Biblii nie opowiada się ze względu na nie same, ale z racji szczególnego światła, jakie rzucają na coś zupełnie innego - w tym przypadku na Matkę i Syna. O wyjątkowej więzi, jaka Ich łączy, można dowiedzieć się, czytając między wierszami dzisiejszej Ewangelii. Maryja ma bezgraniczne zaufanie do swego Syna, do Jego mocy, natomiast Syn zdaje się nieczuły na Jej słowa: "Nie mają już wina" - "Czy to moja albo Twoja sprawa, Matko?" Mimo to: "Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie". Czyżby wbrew nadziei?

Przeciwnie, z ufnością mimo wszystko, i faktycznie. Jej prośba zostaje spełniona, i to w nadmiarze. Moc nie pochodzi od Jezusa, ale od Boga. Moc nie stoi ustawicznie do dyspozycji, ale musi być każdorazowo na nowo wyproszona, co nie znaczy, że każda prośba będzie wysłuchana. Moc ta nie chce ruszyć świata z posad, ale poruszyć serca. Nie tyle zadziwić świat, ile przemienić serca. O to przede wszystkim chodzi w opowiadaniu o pierwszym znaku, jakiego dokonał Jezus w Kanie Galilejskiej. A jeśli przy okazji i wino jest znakomite, tym lepiej. Jezus nie jest czarodziejem. Jest Tym, który wszystko powierza Bogu nawet wtedy, gdy to, co jest spodziewane, się nie zdarza.

- mb-

Parafianin Nr 28(535) rok XII 26 sierpień 2011r.

góra

.

Według najbardziej rozpowszechnionej legendy obraz-relikwia Matki Bożej z Dzieciątkiem został namalowany przez św. Łukasza na desce cyprysowej, pochodzącej ze stołu z domu św. Rodziny w Nazarecie, Święta Helena w 320r. przywiozła obraz i drzewo krzyża świętego do Konstantynopola, gdzie był przechowywany i czczony aż do początków IX w., kiedy został podarowany cesarzowi Karolowi Wielkiemu z wyprawy krzyżowej, który z kolei podarował świętą relikwię księciu kijowskiemu, Leonowi.

góra

.

Rozważania do Ewangelii - o. Robert
FAKTY I ŻYCIE NIMI

Zakładki: 1. 2. 3. 4. 5. 6.

Żyć faktami

Nie żyjemy faktami. Tak często rozglądając się wokół dostrzegam, że karmimy się, a więc żyjemy mitami. Zatraciliśmy zdolność oddzielania snu od rzeczywistości, mitów od faktów, plotek od prawdy. Dlaczego tak się dzieje? Bo nie zbliżamy się do prawdy, bo nie przyznajemy się do faktów, bo interpretujemy je wedle własnego widzimisię. Raczej mało podejmujemy trudu dostrzegania i odczytywania znaków czasu, których Bóg w swym miłosierdziu nam nie szczędzi.

Widać gołym okiem braki, a my sobie wszystko tłumaczymy. Tymczasem rozpocząć należy od określenia faktów. W ewangelii to pierwszy rok w wielu wydarzeniach. W Kanie Galilejskiej Maryja, Matka Jezusa zauważyła, że zabrakło wina. Stwierdza tenże fakt informując Syna: Nie mają już wina. Przypomnijmy sobie inne wydarzenie, a mianowicie rozmnożenie chlebów. Uczniowie dobrze wiedzieli ile mieli do dyspozycji, ale mówili o tym z własną wizję: cóż to jest wobec tak wielu... widać jasno różnicę w sposobie podchodzenia.

Dostrzeżenie faktów nie musi nas zbić z pantałyku! Kiedy bowiem żyjemy w Bogu i z Bogiem wtedy jesteśmy w stanie zawierzyć także braki widziane codziennie. Wszak nigdy ich nie brakuje. Moglibyśmy powiedzieć, że brak wina na weselu to nie koniec świata, ale czy w postawie Maryi widzimy jakąś panikę? Stwierdzenie faktu tak naprawdę otwiera horyzont możliwej pomocy. Ona dobrze wiedziała, że sama nic nie poradzi.

Przyznać się i do właściwej instancji

Raczej tego właśnie się najbardziej wstydzimy: przyznać się, że wobec faktów sobie nie poradzimy. Pycha tego żywota tak mocno stoi u drzwi naszych serc, oczu, uszu i dłoni i tylko czeka okazji by wejść i siać spustoszenie. Pyszny przeinacza fakty. Pyszny nie przyzna się do błędu, porażki czy niemożności. Te wszystkie doświadczenia są udziałem w mniejszym czy większym stopniu, z mniejszą czy większą świadomości każdego człowieka.

Maryja uczy nas jak podchodzić do faktów? Tzn. pokazuje nam do kogo mamy się udać z tym, co sprawia, że czujemy się tak bezradni i bezbronni. Ona idzie z tym do Jezusa, do Syna! I mówi. Informuje. Nie wymusza. Nie naciska. Nawet moglibyśmy powiedzieć, że puściła mimo uszu słowa Jezusa: Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Czyż jeszcze nie nadeszła godzina moja?

Ona nie ma zamiaru wyznaczać planów Bożych. Mówi z serca, a to jak wiemy jest osłonięte mocą Ducha Świętego. Myślę, że z natchnienia Bożego padają słowa: Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie. Zaiste, wobec faktów trzeba nam zrobić to, co Bóg nam podpowiada, do czego zachęca, ku czemu prowadzi. Z refrenem w sercu i na ustach: Tobie Panie zaufałem, nie zawstydzę się na wieki.

Sześć + jeden - ku pełni

Przy takiej postawie zaczynają się dziać cuda. Otóż, codzienne, zwykłe, proste przemienia się w coś wielkiego, niezwykłego. Woda w wino się przemienia! Serce z kamienia staje się sercem z ciała. Ślepi zaczynają widzieć. Pustynia zamienia się w ogród. I dzieje się to niepostrzeżenie, albowiem wedle dużego prawdopodobieństwa większość gości weselnych nie zauważyło, że zabrakło wina, najwyżej jak starosta weselny stwierdzili nowy smak.

Sześć stągwi kamiennych może obrazować sześć dni tygodnia. W nich zbieramy owoce codziennego życia. Mamy je napełnić wodą, wodą codziennych prac, spotkań, myśli, słów, decyzji i czynów. Nie idzie o to, by ciągle je napełniać - mają bowiem ograniczoną pojemność: dwie lub trzy miary.

Przychodzi jeszcze jedna ważna chwila, a mianowicie: Zaczerpnijcie ... i zanieście... Tutaj nam brakuje praktyki codziennej, by czerpać i sycić się i... odkrywać, że nie znam tego gatunku miłości, że ten dotyk Bożego miłosierdzia jest innych niż dotychczas. Skosztować i zachwycić się. Owo zachowanie dobrego wina nie mówi o zbieraniu dla siebie (kumulowanie). Ono jest zawsze pod ręką jeśli tylko zwracamy się do Jezusa i wypełniamy to, co nam mówi. Tak, jak to czyniła cały czas Maryja, która uwierzyła!

o. Robert

Parafianin Nr 27(815e) rok XVIII 26. sierpnia 2018 roku.

góra

.

góra

.

Czwartek, 26 sierpnia 2021
NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY CZĘSTOCHOWSKIEJ
Uroczystość

Godzina Czytań

K. + Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

HYMN

1 Święta Dziewico, Jasnej Góry Pani,
Która w tym miejscu otrzymujesz hołdy,
Tobie niech zabrzmi w dzień tak uroczysty
Hymn uwielbienia.

2 Matko Jezusa, Obraz Twój chwalebny
Błyszczy bogactwem złota i klejnotów,
Które tu złożył jako znak wdzięczności
Lud wierny Tobie.

3 Twoje dostojne lico jest zranione
Ciosem bezbożnym zbójeckiego miecza,
Ale pobożność królów i poddanych
Cześć Twą przywraca.

4 Ciebie nazywa Matką naród polski,
Mając w pamięci wielkie swe zwycięstwo,
Twoje to bowiem modły rozgromiły
Wroga zastępy.

5 Witaj, Dziewico, tysiąc razy święta,
Pośpiesz, by chronić lud, co ufa Tobie;
Każdy niech czuje w śmierci swej godzinie
Twoją opiekę.

6 Bogu jednemu w Trójcy niechaj będzie
Sława, podzięka, cześć i uwielbienie
Za święty Obraz Bożej Rodzicielki,
Polski Królowej. Amen.

góra

.

I CZYTANIE

Z Listu
św. Pawła Apostoła do Galatów
(Ga 3,22-4,7)

Dzięki wierze jesteśmy synami Bożymi i dziedzicami

Bracia! Pismo poddało wszystko pod władzę grzechu, aby obietnica dostała się na drodze wiary w Jezusa Chrystusa tym, którzy wierzą.

Do czasu przyjścia wiary byliśmy poddani pod straż Prawa i trzymani w zamknięciu aż do objawienia się wiary. Tym sposobem Prawo stało się dla nas wychowawcą, który miał prowadzić ku Chrystusowi, abyśmy z wiary uzyskali usprawiedliwienie. Gdy jednak wiara nadeszła, już nie jesteśmy poddani wychowawcy. Wszyscy bowiem dzięki tej wierze jesteście synami Bożymi w Chrystusie Jezusie.

Bo wy wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie, przyoblekliście się w Chrystusa. Nie ma już Żyda ani poganina, nie ma już niewolnika ani człowieka wolnego, nie ma już mężczyzny ani kobiety, wszyscy bowiem jesteście kimś jednym w Chrystusie Jezusie. Jeżeli zaś należycie do Chrystusa, to jesteście też potomstwem Abrahama i zgodnie z obietnicą - dziedzicami.

I to wam jeszcze powiem: Jak długo dziedzic jest nieletni, niczym się nie różni od niewolnika, chociaż jest właścicielem wszystkiego. Aż do czasu określonego przez ojca podlega on opiekunom i rządcom. My również, jak długo byliśmy nieletni, pozostawaliśmy w niewoli "żywiołów tego świata". Gdy jednak nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem, aby wykupił tych, którzy podlegali Prawu, abyśmy mogli otrzymać przybrane synostwo.

Na dowód tego, że jesteście synami, Bóg wysłał do serc naszych Ducha Syna swego, który woła: Abba, Ojcze! A zatem nie jesteś już niewolnikiem, lecz synem. Jeżeli zaś synem, to i dziedzicem z woli Bożej.

RESPONSORIUM
(por. Ga 4,4-5; Ef 2,4; Rz 8,3)

W. Gdy nadeszła pełnia czasu, + Bóg zesłał na ziemię swego Syna, zrodzonego z niewiasty, / zrodzonego pod Prawem, * Aby wykupił tych, którzy podlegali Prawu.

K. Przez wielką swą miłość, jaką nas Bóg umiłował, zesłał swego Syna w ciele podobnym do ciała grzesznego. W. Aby wykupił tych, którzy podlegali Prawu.

góra

.

II CZYTANIE

Z homilii papieża Jana Pawła II w 600-lecie sanktuarium na Jasnej Górze
(AAS 75 [1983] 929-935)

Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie

Zakładki: 1. 2. 3. 4. 5. 6.

Przedziwną tajemnicę jasnogórskiego sanktuarium liturgia oddaje przede wszystkim, czytając zapis ewangelii Janowej o godach w Kanie Galilejskiej.

Zapis ten mówi o obecności Matki Jezusa: "była tam Matka Jezusa", i o zaproszeniu samego Jezusa oraz Jego uczniów. Rzecz bowiem dzieje się u początku nauczania Syna Maryi, u początku Jego publicznej działalności w Galilei.

Wydarzenie ewangeliczne kojarzy się nam naprzód z samym tysiącleciem Chrztu. To poprzez owo wydarzenie z 966 roku, poprzez Chrzest, u początku naszych dziejów, Jezus Chrystus został zaproszony do Ojczyzny, jakby do polskiej Kany. I zaproszona z Nim przybyła od razu Matka Jego. Przybyła i była obecna wraz ze swym Synem, jak o tym mówią liczne świadectwa pierwszych wieków chrześcijaństwa w Polsce, a w szczególności pieśń Bogurodzica.

W Kanie Galilejskiej Maryja mówi do sług weselnego przyjęcia: "Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie".

Począwszy od 1382 roku staje Maryja wobec synów i córek tej ziemi, wobec całych pokoleń i powtarza te same słowa. Na tej drodze Jasna Góra staje się szczególnym miejscem ewangelizacji. Słowo Dobrej Nowiny uzyskuje tutaj jakąś wyjątkową wyrazistość, a równocześnie zostaje jakby zapośredniczone przez Matkę. Jasna Góra wniosła w dzieje Kościoła na naszej ziemi i w całe nasze polskie chrześcijaństwo ów rys macierzyński, którego początki wiążą się z wydarzeniem Kany Galilejskiej.

Cokolwiek wam powie, to czyńcie. A co nam mówi Chrystus? Czy nie przede wszystkim to, co znajdujemy w tak jędrnym streszczeniu w Liście świętego Pawła do Galatów?

"Bóg zesłał swojego Syna, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem, aby wykupił tych, którzy podlegali Prawu, abyśmy mogli otrzymać przybrane synostwo. Na dowód tego, że jesteście synami, Bóg wysłał do serc naszych Ducha Syna swego, który woła: {{Abba, Ojcze}}. A zatem nie jesteś już niewolnikiem, lecz synem. Jeżeli zaś synem, to i dziedzicem z woli Bożej".

To mówi nam Chrystus z pokolenia na pokolenia. Mówi poprzez wszystko, co czyni i czego naucza. Mówi przede wszystkim przez to, Kim jest. Jest Synem Bożym - i przychodzi nam dawać przybrane synostwo. Otrzymując w mocy Ducha Świętego godność synów Bożych, w mocy tegoż Ducha mówimy do Boga: "Ojcze". Jako synowie Boga nie możemy być niewolnikami. Nasze synostwo Boże niesie w sobie dziedzictwo wolności.

Chrystus obecny wraz ze swą Matką w polskiej Kanie stawia przed nami z pokolenia na pokolenie wielką sprawę wolności. Wolność jest dana człowiekowi od Boga jako miara jego godności. Jednakże jest mu ona równocześnie zadana. "Wolność nie jest ulgą, lecz trudem wielkości" - jak się wyraża poeta. Wolności bowiem może człowiek używać dobrze lub źle. Może przez nią budować lub niszczyć. Zawiera się w jasnogórskiej ewangelizacji wezwanie do dziedzictwa synów Bożych. Wezwanie do życia w wolności. Do czynienia dobrego użytku z wolności. Do budowania, a nie do niszczenia.

Ta jasnogórska ewangelizacja do życia w wolności godnej synów Bożych ma swą długą, sześciowiekową historię. Maryja w Kanie Galilejskiej współpracuje ze swoim Synem. To samo dzieje się na Jasnej Górze. Iluż w ciągu tych sześciu wieków przeszło przez jasnogórskie sanktuarium pielgrzymów? Iluż tutaj się nawróciło, przechodząc od złego do dobrego użycia swojej wolności? Iluż odzyskało prawdziwą godność przybranych synów Bożych? Jak wiele o tym mogłaby powiedzieć kaplica jasnogórskiego Obrazu? Jak wiele mogłyby powiedzieć konfesjonały całej bazyliki? Ile mogłaby powiedzieć Droga Krzyżowa na wałach? Olbrzymi rozdział historii ludzkich dusz! To jest też chyba najbardziej podstawowy wymiar jasnogórskiego sześćsetlecia. Pozostał on i nadal pozostaje w żywych ludziach, synach i córkach tej ziemi, gdy do ich serc Bóg zsyła Ducha Syna swego tak, że w całej wewnętrznej prawdzie mogą wołać: "Abba! Ojcze!"

Chrystusa pragniemy, wedle słów dzisiejszej ewangelii, zaprosić w dalszy ciąg dziejów naszej Ojczyzny tak, jak został zaproszony wraz ze swą Matką do Kany Galilejskiej. Mówimy do Chrystusa przez Maryję: Bądź z nami w każdy czas! I to zaproszenie składamy tu, na Jasnej Górze.

Jeszcze raz obejmujemy wzrokiem i sercem nasze jasnogórskie sanktuarium. Wsłuchujemy się w słowa psalmu dzisiejszej liturgii: "Obejdźcie dokoła Syjon, policzcie jego wieże... by powiedzieć przyszłym pokoleniom, że Bóg jest naszym Bogiem na wieki".

RESPONSORIUM
(Ps 48,2-3ab. 13. 14c. 15a)

W. Wielki jest Pan + i godzien wielkiej chwały w mieście naszego Boga. * Święta Jego góra, wspaniałe wzniesienie, / radością jest całej ziemi.

K. Obejdźcie Syjon dokoła, policzcie jego wieże. By powiedzieć przyszłym pokoleniom, że Bóg jest naszym Bogiem na wieki. W. Święta Jego góra, wspaniałe wzniesienie, / radością jest całej ziemi.

Módlmy się. Wszechmogący i miłosierny Boże, Ty dałeś narodowi polskiemu w Najświętszej Maryi Pannie przedziwną pomoc i obronę, + a Jej święty obraz jasnogórski wsławiłeś niezwykłą czcią wiernych, * spraw łaskawie, abyśmy na ziemi z zapałem walczyli w obronie wiary, a w niebie wysławiali Twoje zwycięstwo. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, + który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.

Źródło: https://www.brewiarz.pl/

góra

.

OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE
Na Dwudziestą Pierwszą
Niedzielę Zwykłą

22.08.2021r.

Dla wielu ludzi słowa Jezusa, Który karmi nas Swoim Ciałem, są zgorszeniem, także dziś. Jednak dla nas, wierzących, uczestniczących w Eucharystii, są prawdą, która nadaje sens naszemu życiu. Wierzymy, że spożywając Jego Ciało i Krew, ukryte pod postaciami chleba i wina, mamy życie wieczne.

Kolekta przeznaczona jest na potrzeby naszej parafii.
Za ofiary składamy Bóg zapłać.

Dziś łączymy się duchowo z naszymi Paniami i Dziewczętami, które pielgrzymują do Śląskiej Gospodyni - Matki Bożej Piekarskiej. Dzisiaj również Odpust Parafialny przeżywa wywodząca się z naszej parafii parafia św. Piusa X. Zachęcamy do uczestnictwa w Nieszporach odpustowych o godz.15.45. W naszej parafii nieszporów nie będzie.

We wtorek obchodzimy św. Bartłomieja Apostoła,
w czwartek - Uroczystość
Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej,

w piątek wspominamy św. Monikę,
w sobotę - św. Augustyna.

We wtorek wieczorem zapraszamy wszystkich oddających cześć Matce Bożej Nieustającej Pomocy.

W czwartek i sobotę o godz. 17.30 adoracja Najświętszego Sakramentu i okazja do spowiedzi.

Za tydzień o 9.30 Msza dziękczynna w intencji Działkowców z ogródków działkowych "Nowa Jutrzenka".

W przyszłą niedzielę będziemy gościć Ojca Oblata Roberta Grabka, który wygłosi kazanie będzie rozprowadzał kalendarze misyjne. Włączmy się w dzieło misyjne.

góra

Polecamy nasze parafialne strony internetowe:

Parafialna strona internetowa

następny Nr 936

"PARAFIANIN" Niniejsza Gazetka ukazuje się tylko
w wersji cyfrowej z uwagi na panującą pandemię.

.